Erfan Tahmasebi
قصه هزار و یک شب واسه من خوندی سمت چشمای خودت قبلمو چرخوندی
یادته صدتا ترانه با چشات ساختی اومدم قصه بشم قافیه رو باختی
منو از راه به در کن اگه راهم از تو دوره
بشکن پای دلم رو مرگ عاشقی عبوره
اینکه تو عاشق بودی رو کی باید از یادم بره
با اینکه دلگیرم ازت الهی الهی دنیا برات بسازه
الهی الهی دلت به غم نبازه …
هله دان دانه یه دانه دل عاشقش یه رنگه
مثل ماه شو قشنگه او دوای دل تنگه
چشم و دلم روشن این چه یاریه
هوار هوارم شدی دار و ندارم
وای اگر آنچه شنیدم راست باشد چه کنم
آن که رفته واقعا میخواست باشد چه کنم
وای اگر باز نگردد فرصت دیدارش
هی نگویید به من او تنهاست باشد چه کنم
هوا امشب هوای توست اگر باران ببارد
دعا کردم برای تو شبم پایان ندارد
به شب گفتم نگارم کو چرا با من سر یاری ندارد
صدا آمد که دیوانه تو یارت میل دلداری ندارد
تا همچون مه عاشق بنوازد بنوازی ساز عشق
بگو با تو چه کنم تا تو شوی هم درد من
تا باران بشود حال و هوای سرد من
تا همچون مه عاشق بنوازد بنوازی ساز عشق
تا همچون مه عاشق بنوازد بنوازی ساز عشق
بگو با تو چه کنم تا تو شوی هم درد من
تا باران بشود حال و هوای سرد من
تا همچون مه عاشق بنوازد بنوازی ساز عشق
این روزا فکر به تو آروم و خوابم میکنه
آروم اما انگاری خونه خرابم میکنه
بین این قافیه های کور بی همسفرم
فاصله با من چه کرده که ز تو بی خبرم
حالا مث روز روشنه ستاره نیدم به شبات
ماه مونی ماه مونی دینم به نات دینم به نات
ای آسمون بی کسی بنگر به حال مونه زار
اور سیانه بدرار سی دل تنگ مو ببار
بعد مو اجبار میشه که تک و تنها بشینی
خوابمه ببینی اما خودمو روزی نبینی
مو از دلت چیزی نمیدونم ولی تو سردی و مو ایجور نمیتونم
مو از دلت چیزی نمیدونم ولی تو سردی و مو ایجور نمیتونم
شوم شوه روزم شوه همه لا شم سی گل توه
شوا که مو رم سراغ گل ز بخت بدم گلم خوه
شوا که مو رم سراغ گل ز بخت بدم گلم خوه
گلم گلم گل بی خارم ز دوریت زار و بیمارم
آغاز کن بی من هی ناز کن بی من تا اوج خوشبختی پرواز کن بی من
من شبم ماهم تویی من غمم آهم تویی
تو چه میخواهی که من هرچه میخواهم تویی
سر و سامانم بیا ای همه جانم بیا
از که پرسم خانه ات من نمیدانم بیا
مث کشتی زیر دریا نه میمونم نه میمیرم تو چه جنگی داری با مو که تو شهر خوم اسیرم
تو خودت نازی دلت ناز چشات ناز داره
تو ترانه ای ترانه ی چشات یه بغل راز داره
عاشق مث تو دیوونه مث من این حال تورو کی میدونه مث من
عاشق مث تو دیوونه مث من این حال تورو کی میدونه مث من
ای رویایم تو بیا تو بیا تو بیا با من تو کجا تو کجا تو کجا تا من
تو کجا تا من
ای رویایم تو بیا تو بیا تو بیا با من تو کجا تو کجا تو کجا تا من
تو کجا تا من
گل مهتاب منو تو آسمونت راه دادی به من جای ستاره ماه دادی
خیال خیس این شب های بارونی …
گل مهتاب چجوری قدر دنیاتو بدونم نخونم واسه تو از چی بخونم
تو درمونی و درد تو به جونم …
همه جا جارش زدم مونه بی صدا میخواست مو براش شفا بودم او فقط دوا میخواست
مو دوتامونه ولی اون مونه جدا میخواست …
آی مترسک چشاتو واکن گندماتو دزدین آی مترسک سر و صدا کن که کلاغا رسیدن
ای مترسک سر و صدا کن که کلاغا رسیدن …
بی وفا خونت خراب با بی وفا دلت کبابا بی وفا چه کردی با مو
بی وفا خونت خراب با بی وفا دلت کبابا بی وفا چه کردی با مو
تو رفتی دگر ماه و آیینه خداحافظ بغض تو سینه خداحافظ
گم شد در قلبت عشق بی ثمرم …
عشق بی خانه خداحافظ اشک بی شانه خداحافظ
باز افتاد در کوی غم ها گذرم …
رفتی از خلوت من همره شب های که باشی
غم نهادی به دلم همدم غم های که باشی
خواستم دور شوم از همه حتی ز جهانم
من نباشم نگرانم که تو دنیای که باشی