یادم نمیرود سالهای اول پیروزی انقلاب اسلامی، خانم دکتر پاکستانی الاصلی در نیویورک که استاد ژنتیک در یکی از مراکز علمی نیویورک بودند و با اینکه در ایران هم نبودند، مرید امامخمینی بودند، مقالهای نوشتند که از خوش شانسی دستم رسید. این مقاله برای من خیلی جالب توجه بود. ایشان نوشته بود وزارت خارجه امریکا طرحی به بنیاد کارنگی که بنیاد پژوهشی معروفی است داده که بگوید، چطور میشود در کشورهای جهان سوم و کشورهای اسلامی اثرگذار بود و دخالت کرد. جواب این طرح پژوهشی این بود: «از راه دانشگاه»
جوان آنلاین: گفتوگوی ما با دکتر مهدی گلشنی، چهره برجسته علمی ایران در آغاز بیشتر رنگ و بوی احوالپرسی بعد از فاجعه بمباران محل کارش، یعنی مرکز فلسفه علم دانشگاه صنعتی شریف را داشت. غرض این بود که احوال این سرمایه علمی را که در آستانه ۹۰ سالگی است و عمرش دراز باد جویا شویم و از آنچه این روزها بر ایشان رفته، اما در ادامه گپ و گفت ما تن پوش یک گفتوگوی جدی را به تن کرد.
با توجه به اینکه دفتر کارتان در بمباران دانشگاه صنعتی شریف هدف حمله قرار گرفته، اگر ممکن است درباره اتفاقی که آنجا افتاده است، بگویید.
چند مرکز مهم و حساس از جمله دانشکده هوا فضا و ساختمانی که ما در آن قرار داشتیم، یعنی فلسفه علم، مرکز اینترنت و هوش مصنوعی بمباران شدهاند.
اتاق کار، کتابها و پژوهشهایتان چقدر آسیب دیده است؟