03 / 03 /1405
به گزارش خبرگزاری آنا، در بهار سال ۱۴۰۵، تاریخ آموزش عالی و فضای عمومی ایران شاهد ثبت فصلی زرین از حیات نهادی است که ریشههای آن در باور به توانمندی ملی و تحقق عدالت آموزشی نهفته است. چهل و چهار سال از آن روزی میگذرد که دانشگاه آزاد اسلامی با پیشنهاد هوشمندانه بزرگان انقلاب و حمایت بیدریغ حضرت امام خمینی(ره) و با هدیهای متبرک، فعالیت خود را آغاز کرد. امروز در حالی به استقبال این سالگرد میرویم که این نهاد، نه تنها به عنوان بزرگترین دانشگاه حضوری جهان، بلکه به عنوان یکی از اصلیترین ارکان پایداری و بازسازی ملی ایران پس از سالهای سخت نبرد و تحریم شناخته میشود. نگاهی به این مسیر طولانی نشان میدهد که دانشگاه آز انحصار دانش را از حصارهای کلانشهرها زدود و آن را به دورترین شهرهای مرزی و مناطق کمبرخوردار کشور منتقل کرد. این اقدام راهبردی باعث شد تا هزاران استعداد درخشان در مناطقی که پیشتر دسترسی به آموزش عالی برایشان رویایی دور از دسترس بود، بدون نیاز به هجرتهای اجباری و تحمل فشارهای سنگین اقتصادی و ناهنجاریهای اجتماعی ناشی از غربت، به باکیفیتترین سطوح آموزشی دست یابند. بومیگزینی، نه تنها هزینههای سبد خانوار را به شکل چشمگیری کاهش داد، بلکه منجر به حفظ سرمایههای انسانی در مناطق بومی شد که خود به عنوان پیشران اصلی توسعه محلی عمل کردند.