اقتصاد۲۴– مرتضی مظفری، دانشیار فیزیک ماده چگال آزمایشگاهی دانشکده فیزیک دانشگاه اصفهان درباره لزوم انجام این طرح گفت: «هدف از انجام این پژوهش، بررسی توان اتلاف ویژهی نانوذرات تهیهشده برای درمان تودههای سرطانی با روش فراگرمایی مغناطیسی بوده است. در این کار نانوذرات مگنتایت و مگنتایت جانشانیشده با روی و ساماریوم به روش همرسوبی ساخته شده است. نانوذرات با اسیدسیتریک و کوپلیمر پلورنیک F ۱۲۷ پوشش داده شدند که فروشارههای آنها به خوبی در زمان طولانی (چند هفته) پایدار بودند. نانوذرات با وجود اندازهی بزرگی که دارند، به خوبی در شاره پراکنده شده و همچنین سه نمونه با غلظت کم از آنها اتلاف بسیار خوبی را از خود نشان دادند.»
وی در ادامه گفت: «این فروشارهها میتوانند برای درمان تودههای سرطانی به روش فراگرمایی مغناطیسی بهکار روند. روشن است که این فروشارهها بایستی برای کاربرد بالینی، مراحل دیگری مانند بررسی زهرآگینی (سمّیت) و آزمون روی جانوران را بگذرانند. این نانوذرات را همچنین میتوان برای دارورسانی هدفمند و بهبودبخشی تصویرسازی MRI و MPI نیز به کار برد.»
امروزه به طراحی نانوذرههای مغناطیسی با ویژگیهای مغناطیسی بهبودیافته بهویژه کوکشده برای کاربرد در فراگرمایی مغناطیسی نیاز است. افزون بر این، چالش فناوری برای طراحی نانوذرههای مغناطیسی تازهای که نه تنها بازده گرمایی بالا، بلکه عنصرهای زیستسازگار و پایدار در محلول آبکی با دمای کوری مناسب (Tc) برای پایش دما داشته باشد، وجود دارد. نانوذرههای مغناطیسی مناسب برای کاربردهای پزشکی، باید افزون بر ویژگیهای مغناطیسی مناسب، ویژگیهای بسیار دیگری همانند زیستسازگاری بالا، زهرآگین نبودن یا زهرآگینی کم و جذب پروتئینی کم را داشته باشند. افزون بر این، درمان چندگانه، ظرفیت تشخیصی و همچنین کاهش اثرهای جانبی در بیماران اهمیت بسیاری دارد. در کاربردهای پزشکی، نانوذرههای ابرپارامغناطیس به دلیل اینکه پس از برداشتن میدان مغناطیسی کاربستی، مغناطش خود را از دست میدهند، برتر هستند، زیرا میتواند از کلوخهایشدن و افزایش احتمال لختگی (آمبولیزاسیون یا شرایط یا فرآیندهایی که در آن یک رگ یا یک اندام با یک لختهی خونی بسته میشود) پیشگیری شود.