افشین نوری
۲۲ مرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۵۲ 
یکی از نظریههای مطرح درباره آغاز حیات، به دهانههای گرمابی در اعماق اقیانوسها مربوط میشود؛ مناطقی که در امتداد مرزهای همگرای صفحات تکتونیکی قرار دارند.
این محیطها سرشار از مواد شیمیایی و فلزات هستند و شاید شرایط لازم برای شکلگیری حیات را نه یک بار، بلکه دو بار فراهم کرده باشند. پژوهش جدید نشان میدهد برخی آنزیمهایی که برای انجام واکنشهای شیمیایی ضروری در حیات نقش دارند، میان باکتریها و آرکیها مشترک نیستند. این موضوع میتواند نشان دهد که این دو گروه، به صورت مستقل راههایی متفاوت اما موفق برای انجام واکنشهای متابولیکی مشابه پیدا کردهاند.
شاید حیات دو بار شکل گرفته و دو گروه اصلی پروکاریوتها، یعنی باکتریها و آرکیها، به طور جداگانه روشهای متفاوتی برای انجام واکنشهای متابولیکی ضروری پیدا کرده باشند.
دادههای جدید تنها یک نتیجه را پیش روی ما میگذارند. دودمانهای باکتریایی و آرکیایی به صورت مستقل از یکدیگر به مرحله زندگی آزاد رسیدند. فقط سلولهای آزادزینده واقعاً زنده هستند. بنابراین باید آن را همانطور که هست نامگذاری کنیم. ما با یک منشأ برای کد ژنتیکی، اما دو منشأ برای حیات روبهرو هستیم.
فلزاتی که به طور طبیعی در دهانههای گرمابی وجود دارند، میتوانند جایگزین تعداد شگفتانگیزی از آنزیمها در فرایندهای متابولیکی شوند.