داماش گیلان تنها نیست و پیش از این نامهای پرتعدادی بودهاند که با مشکلات اینچنینی مواجه و اثری از آنها باقی نمانده است. این تیم قدیمی شمال کشور در مسیری قرار گرفته که انتهایش نابودی است. آنها در دریای سوءمدیریت ورزشی و غیرورزشی غرق شدهاند و هیچ گروه نجاتی هم حاضر نیست برای بیرون کشیدن بقایای آنها از اعماق نابودی، خطر کند!
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، عصر شنبه شاهد یکی از جنجالیترین روزهای فوتبال رشت و تلخترین روزها برای فوتبال ایران بودیم. روزی که در ظاهر، شکست در یک بازی حساس خشم هواداران را به اوج رساند، اما در بطن آن یکبار دیگر عرق شرم بر پیشانی تمام دوستداران فوتبال در سراسر کشور نشست. همه آنهایی که دلخوش به زیباییهای فوتبال هستند و هیچ سهمی جز این ندارند، اما خب کاری هم از دستشان برنمیآید و مجبورند تصمیمات و بیاعتناییهای مسئولان مربوطه را تحمل کنند و دم نزنند.
شمال کشور چند تیم قدیمی و ریشهدار دارد که حالا جز یکی دو تیم، خبر خاصی از بقیه نیست. در این شرایط، داماش گیلان هم سالهاست که در جاده مرگ تردد میکند و فعلاً با چنگ و دندان توانسته حداقل در لیگ دسته اول خود را نگه دارد. هر چند با رویه فعلی، سال آینده جایی برای این تیم در لیگ آزادگان نخواهد بود. این تیم عصر شنبه در چارچوب هفته دهم دیگری، ستاره بختشان رو به خاموشی میرود. نمونهاش همین مس رفسنجان که حالا دو سال است جزو فانوس به دستهای لیگبرتر است و هر سال احتمال سقوط آن به رده پایینتر بیشتر از قبل حس میشود. کارخانه صنعتی که چندین و چند تیم همچون مس شهربابک، مس سونگون، مس سرچشمه، مس کرمان و مس رفسنجان از آن ارتزاق میکنند و دور نیست روزی که سرنوشتی مشترک، همهشان را در آغوش بگیرد. واقعیت آن است که این فوتبال بدهکاران زیادی دارد؛ همه آنهایی که تنها به سود خود فکر کردند نه منفعت یک استان، آنهایی که با تصمیمات نادرست و غیرکارشناسی پایههای نابودی تکهای از پازل فوتبال را بنا گذاشتند و همه آنهایی که نه دلخوشی مردم برایشان اهمیت دارد و نه احساسات مردم رشت، آبادان، خراسان و… که با تیم فوتبالشان زندگی میکنند.