فناوری نانو بتازگی به عرصه آبیاری در حوزه کشاورزی و شرب فضای سبز، راه باز کرده و سبب شده در این مسیر بدون افزودن مواد شیمیایی مانند کلر، فاضلابها تصفیهشده و از آب آن برای آبیاری استفاده شود. روشی که با توجه به کمبود منابع آبی در کشور میتواند نتایج مطلوبی را در مسیر توسعه کشاورزی به همراه داشته باشد.
به گزارش جوان آنلاین به نقل از ایرنا، به تناسب وضعیت اقلیمی در هر جامعه، نوع بهرهبرداری از منابع آب نیز متفاوت است. این که کشوری در منطقه گرم و خشک زمین واقع شده یا در منطقه کوهستانی، جلگهای و بارانی و … همه این موارد در نوع مصرف آب و نگاه به این مایه حیات موثر است.
به همین دلیل شیوه استفاده از آب و اهمیت آن هم با توجه به عوامل مختلف قابل تامل است. به طور مثال در کشوری مانند هند که به دلیل قرارگیری در منطقه پرباران آسیا و بالابودن سطح آب زیرزمینی، اشباع آبهای روان و جاری شدن آبهای سطحی همواره یکی از معضلات جدی بوده و به همین دلیل سیستم دفع آبهای سطحی و یا به عبارت بهتر فاضلاب به عنوان یک مساله در کشور مطرح بوده است. از اینرو سیستم دفع فاضلاب کشورها از دیرباز مورد توجه حاکمان و مردم بوده است. همین امر نیز موجب شده تا این کشور قدیمیترین سیستم فاضلاب در دنیا را داشته باشد. اما چرا سیستم فاضلاب آنگونه که در کشورهای پرباران مانند هند و کشورهای اروپایی رایج است، در ایران وجود نداشته؟
شاید قدیمیترین سیستم جمعآوری آبهای سطحی متعلق به دفع آبهای سطحی ناشی از بارندگی در تخت جمشید باشد که بسیار محدود و تنها در برخی از زمانهای سال کارایی داشته است. اما اینکه به راستی چرا در ایران سیستم فاضلاب و تصفیه آب به مانند کشورهای فوق توسعه پیدا نکرده، موضوعی است که در گزارش پیشرو بدان اشاره خواهد شد.
ایران، به دلیل قرار گرفتن در ناحیه گرم و خشک، سطح بسیار پایین آب، نفوذپذیری خاک و عوامل دیگر در طول زمان هیچگاه مشکلی برای دفع فاضلاب نداشته و اگر هم مشکلی وجود داشته به صورت بسیار محدود و در نواحی معدودی بوده استقدیمیترین سیستم تصفیه فاضلاب و فاضلابکشی در ایران
ایران، به دلیل قرار گرفتن در ناحیه گرم و خشک، سطح بسیار پایین آب، نفوذپذیری خاک و عوامل دیگر در طول زمان هیچگاه مشکلی برای دفع فاضلاب نداشته و اگر هم مشکلی وجود داشته به صورت بسیار محدود و در نواحی معدودی بوده است. ایرانیان با حفر چاه، فاضلابها را به عمق زمین میفرستادند و یا در موارد محدودی از این فاضلاب برای آبیاری در بخش کشاورزی هم استفاده میکردند.
اما با همه این تفاسیر شاید بتوان گفت قدیمیترین سیستم تصفیه آب متعلق به تصفیه خانه «چغازنبیل» به عنوان قدیمیترین و مهمترین سازه تاریخی آبی کشور و جهان در شهرستان شوش ودر کنار «زیگورات چغازنبیل» است.
در این تصفیه خانه با استفاده از قانون فیزیک، ظروف مرتبط و مصالحی مناسب مانند قیر و آجر و سطوح شیبدار که همچنان در تصفیهخانههای جهان مورد استفاده قرار میگیرد، آبی را که از رود کرخه در فاصله ۴۵ کیلومتری آن و به وسیله کانال روباز به این مسیر وارد کرده بودند، تصفیه میکرد. حجم مخزن این تصفیهخانه ۳۵۰ متر مکعب، ابعاد حوضچه فوقانی ۹ × ۶/۷ متر و عمق ۶۰ سانتیمتر، ظرفیت حوضچه فوقانی ۵/۴ متر مکعب، تعداد حفرههای حد فاصل مخزن و حوضچه ۹ عدد، ابعاد حفره (مجرا) ۱۵ × ۸۰ سانتیمتر که هر کدام ۸۰ سانتیمتر از دیگری فاصله دارد، از مشخصات قدیمیترین تصفیهخانه دنیا است.
روش تصفیه در این مرکز به این صورت است که آب ابتدا وارد مخزن شده و سپس با استفاده از ۹ مجرای ارتباطی شیبدار، آب تصفیه شده به حوضچه فوقانی برای استفاده منتقل میشد. قانون ظروف مرتبطه، توسط پاسکال فرانسوی به جهانیان معرفی شد، در عمل ۳ هزار سال پیش از آن توسط ایلامیان مورد استفاده قرار گرفته است.