۱۴۰۴/۰۹/۰۹
به گزارش روزپلاس، در میان روایتهای فراوانی که از هشت سال دفاعمقدس نقل شده، برخی چهرهها در سکوتی نجیبانه پنهان ماندهاند؛ چهرههایی که صدای گلوله و انفجار، مجال دیده شدن به آنان نداده است. اما هر پیروزی بزرگ، پیش از آنکه بر دوش رزمندگان خطمقدم باشد، بر شانههای مهندسانی استوار بود که در دل نابرابری امکانات، محدودیتها و تحریمها راههایی ساختند که وجود نداشت. دراینمیان، نام مهندس بهروز پورشریفی همچون نشانی از جسارت، خلاقیت و آیندهنگری میدرخشد؛ مهندسی که نبرد را نه فقط در خطمقدم، که در نقشهها، محاسبات و طراحیهای دقیق و جسورانهاش پیش میبرد. پورشریفی از آن دست شخصیتهایی است که جنگ برایش میدان محدودیت نبود، بلکه عرصهای برای نوآوری و پیشرفت بود. او با نگاهی علمی و ذهنی سیستمی، بهسراغ پیچیدهترین مسئلهها میرفت و از دل ناتوانیهای تجهیزاتی، راهحلهایی استخراج میکرد که بعدها به ستونهای اصلی پیروزی در عملیاتهای بزرگ تبدیل شد. از تثبیت پلهای شناور در آبهای خروشان تا طراحی گذرگاههایی در دل هور و اروند، آثار ابتکارات او سندی است از این حقیقت که پیشرفت، حتی در سختترین شرایط، ثمره خرد، اراده و اعتماد به توان داخلی است.
کتاب «دینامیک بهروز» اثر نصرتالله محمودزاده با همین نگاه پدید آمده است؛ روایتی پژوهشی و میدانی که میکوشد بخش مغفولمانده مهندسی جنگ را از لابهلای خاطرات، گفتوگوها و اسناد بیرون کشیده و در برابر چشم نسل امروز قرار دهد. این کتاب تنها به بیان عملیاتها بسنده نمیکند، بلکه شخصیت، شیوه اندیشیدن و نوع مدیریت شهید پورشریفی را نیز بهمثابه الگویی از خلاقیتِ در بحران معرفی میکند. گفتوگوی انجامشده توسط دبیرخانه جایزه ملی روایت پیشرفت با نویسنده کتاب، دریچهای است به فهم دقیقتر این نقشآفرینیها؛ روایتی که نشان میدهد چگونه یک مهندس، با دستهای خالی اما با ذهنی پر از راهحل، توانست مسیر جنگ را تغییر دهد و فصل تازهای در تاریخ مهندسی دفاعی کشور رقم بزند. «دینامیک بهروز» دعوتی است برای دوباره دیدن تلاشهایی که دیده نشدند، اما آیندهساز بودند.
در کتاب «دینامیک بهروز» به زندگینامه مهندس بهروز پورشریفی پرداختهاید. چه ویژگیهایی در شخصیت او بود که شما را به نگارش کتاب ترغیب کرد؟