به گزارش خبرنگار آنا، آغاز داستان احمدپور به دوران کودکیاش، زمانی که پدرش، کتابفروش قدیمی شهرستان بود، باز میگردد. پدرش وی و خواهر و برادرانش را با دنیای کتاب و قصههای کودکانه آشنا کرد. این علاقه به کتاب و دانش در وی ریشه دواند و بعد از تحصیلات، آرزویش این بود که روزی مانند معلم محبوب دوران کودکیاش، آقای اسماعیل قادری، معلم شود.
در این مسیر سخت، احمدپور با وجود مشکلات فراوان، از جمله پنج سال پشت کنکور ماندن، با ارادهای راسخ وارد دانشگاه تربیت معلم ارومیه شد و پس از آن به روستای گلاس منتقل شد. آنجا با شرایط سخت جغرافیایی و فرهنگی روبهرو شد، اما به گفته خود، در نهایت این محیط به خانه دوم وی تبدیل شد.
در مواجهه با مشکلات مختلف، از جمله ترک تحصیل دانشآموزان به دلایل اجتماعی و اقتصادی، احمدپور به حل مسائل پرداخت. وی بر این باور است که یکی از علل اصلی ترک تحصیل در این مناطق، تفکرات سنتی و فرهنگی است که از جمله آنها ازدواج زودهنگام دختران و استفاده از آنها به عنوان نیروی کار است. احمدپور برای مقابله با این مشکلات از طرق مختلف مانند برگزاری جلسات با روحانیون، همکاری با خیرین و تقویت ارتباطات مدرسه با اولیا اقدام کرد.