۱۴۰۴/۱۰/۲۱
به گزارش روزپلاس، نخستین و درخشانترین فصل رونالدو نازاریو سال ۱۹۹۷ رقم خورد. ستاره برزیلی که با داشتن قدرت فیزیکی، سرعت و توانایی تکنیکی از نظر اغلب افراد، بهترین مهاجم جهان بود توانست در ۴۹ بازی ۴۷ گل را به ثمر برساند. گلهای او از لحاظ تیمی به بارسلونای بابی رابسون فقید کمک کرد تا دوگانه را به دست آورد. پنالتی رونالدو برابر پاریسنژرمن باعث شد آبیاناریها فاتح جام برندگان شوند. همچنین پیروزی این تیم برابر رئال بتیس با قهرمانی در کوپادلری همراه شد. تنها نقطه سیاه این فصل ناکامی در لالیگا بود؛ جایی که رئال مادرید با فابیو کاپلو قهرمان شد.
رونالدو نتوانست در فینال کوپادلری برابر رئال بتیس بازی کند، چون کوپاآمهریکا در راه بود. تیم ملی فوتبال برزیل به او نیاز داشت. او در بولیوی خود را برای این بازیها آماده کرد. مهاجم برزیلی در جام جهانی ۱۹۹۴ و کوپا آمهریکا ۱۹۹۵ نتوانسته بود بدرخشد.
این دوره از کوپاآمهریکا برای رونالدو متفاوت بود. او نخستین بازیاش را برابر یکی از تیمهای مهمان یعنی کاستاریکا انجام داد و توانست دو گل به ثمر برساند. با این حال تا مرحله یکچهارم نهایی دوباره این اتفاق تکرار نشد. مهاجم برزیلی نتوانست در پیروزی سه بر دو مقابل مکزیک و دو بر صفر برابر کلمبیا گلزنی کند. او در بازی آخر تنها یک ساعت در میدان حضور داشت. این استراحت به نفعش تمام شد و در مرحله یکچهارم پیش از پایان نیمه نخست دو بار دروازه پاراگوئه را باز کرد. نتیجه پایانی دو بر صفر باقی ماند و تیم ماریو زاگالو به لطف گلهای رونالدو به نیمهنهایی صعود کرد. در این مرحله سلسائو کار آسانی پیش رو داشت چون حریفش پرو بود. برزیل جشنواره گل به راه انداخت و با پیروزی هفت بر صفر به فینال صعود کرد.