کتاب «جنگ ویتنام» با صراحت تمام از این استعمار و نحوه سرک کشیدن رئیسجمهورهای آمریکایی به کشورهای آسیایی میگوید؛ از اینکه چطور استعمار، اول با کلمات، بعد با پرچم، بعد با اسلحه و آخر سر با قبر وارد میشود و رهبران داخلی تشویق به تفرقه و حتی حمایت میشوند و بعد ...
کتاب «جنگ ویتنام» با صراحت تمام از این استعمار و نحوه سرک کشیدن رئیسجمهورهای آمریکایی به کشورهای آسیایی میگوید؛ از اینکه چطور استعمار، اول با کلمات، بعد با پرچم، بعد با اسلحه و آخر سر با قبر وارد میشود و رهبران داخلی تشویق به تفرقه و حتی حمایت میشوند و بعد …
سرویس میهن و مقاومت خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)- حنان سالمی: برخلاف همیشه که از اولین صفحه شروع میکنم این بار چشمهایم روی آخرین صفحه کتابِ «جنگ ویتنام» قفل شده؛ صفحهای بدون جمله، خالی، ساده و تنها با یک عکس سیاه و سفید؛ تصویری کمی بزرگتر از عکسهای سه در چهار، از چهره یک سرباز مرد آمریکایی جوان با لبخندی سرد و مرموز که روی کلاهخودش نوشته «جنگ یه جهنمه!». دوباره نگاهش میکنم؛ این بار عمیقتر؛ انگار چیزی گوشه لبخندش را به آن جمله کوتاه روی کلاهش گره میزند؛ چیزی که دقیقا نمیدانم چیست اما حس بدش از همان نگاه اول در جانم مینشیند.
