پیشینهٔ هر تراکتوری که امروز در مزارع، جنگلها یا دامداریها میبینید به پیشینیان زمختی برمیگردد که با نیروی بخار کار میکردند. این ماشینهای عظیمالجثه که با آب جوش تغذیه میشدند، دشتها را شخم میزدند، دستگاههای خرمنکوب را به حرکت درمیآوردند و بارهای سنگین غلات و دام را به بازار میرساندند.
به گزارش پدال، ماشینهای بخار اولیه با وجود ظاهر ابتدایی، نخستین الگو از طراحی تراکتورهای مدرن را ارائه دادند. انتقال قدرت در آنها از طریق پولی و تسمه و با کمک سیستم سادهای از دندههای خاردار انجام میشد که با یک کلاچ اصطکاکی درگیر میشدند؛ اما دوران پادشاهی موتورهای بخار کوتاه بود زیرا دههها پیش از آن و در سال ۱۷۹۴، یک مخترع انگلیسی به نام «رابرت استریت» یکی از نخستین موتورهای درونسوز موفق را طراحی کرده بود و طرح او زمینهساز تلاشهای بیشماری برای تکامل موتورهای درونسوز شد.

ورود موتورهای درونسوز به مزارع
در اواخر دهه ۱۸۸۰، سازندگان شروع به سوار کردن موتورهای درونسوز روی شاسیهای آهنی ساده کردند. پایان عصر بخار در سال ۱۸۸۹ رقم خورد یعنی زمانی که شرکتی آمریکایی شش دستگاه تراonent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
