فیلم امسال فرهادی نتوانسته نمره قابل قبولی را در بین رسانههای منتقد و همچنین منتقدان شناختهشده کسب کند. داستانهای موازی فرهادی در این دوره از دورهمی کن با کسب امتیاز یک و هفت دهم ستاره در بین دیگر رقبا ضعیفترین فیلم لقب گرفته و در انتهای لیست این آثار قرار دارد
جوان آنلاین: اصغر فرهادی در نشست خبری فیلمش در جشنواره فیلم کن با نمایش یک سکانس پلان خفتبار و در پاسخ به سؤال خبرنگار شبکه تروریستی اینترنشنال، برای اینکه خودش را عنصری بدلی و برساخته میل و خواهش میزبانش نشان دهد، از بهره بردن از تکنیکهای مالهکشی هیچ فروگذاری نکرد. او با گفتن دروغ قتلعام مردم معترض در خیابان توسط حکومت و همچنین اشاره به جنایت مدرسه میناب بدون نام بردن از عاملان این فاجعه -که باعث شهادت ۱۶۸ دانشآموز و معلم شد- و در کنار هم قراردادن این دو گزاره، تراز تازهای از بیوطن بودن و اصالتبخشی به جایزهگیری را تعریف کرد.
فرهادی که ترس نام بردن از رژیم کودککش صهیونیستی و دولت تروریستی امریکا به عنوان عاملان اصلی حمله و تجاوز به کشورش در لابهلای جملاتش موج میزد، تلاش کرد صرفاً با برجسته کردن وجه انسانی کشته شدن یک انسان به همه نشان دهد که حضور در جشنواره کن و مخدوش نکردن شانس جایزه گرفتن فیلمش در این رویداد برایش از هر چیزی مهمتر است، وگرنه کیست که نداند تجاوز آشکار به یک سرزمین و کشتار هزاران زن و بچه بیگناه با بمباران و موشکباران، هرگز قابل مقایسه با دروغپردازیهای رسانههای تروریستی و مزدبگیری مانند اینترنشنال در مورد حادثهای در داخل یک کشور نیست. نکته جالب اینجاست که همین رسانههای تروریستی به جعلی و دروغ بودن مدعاهایشان در مورد کودتای ۱۸ و ۱۹ دیماه کشورمان برای هموار کردن شرایط حمله نظامی به ایران بارها و بارها اقرار کردهاند، اما امثال آقای جایزهبگیر سعی دارند همچنان در پیله نادانی خودشان بمانند و از نام بردن متجاوزان به مردم و کشورشان با ژستهای احمقانه و بدون خریدار انساندوستی فرار کنند. بسیاری از نخبگان و شهروندان عادی کشورهای غربی با برگزاری تظاهرات و تجمعات خیابانی، جنایت بزرگ محور شیطانی تروریستی صهیونی-امریکایی را محکوم کردهاند.
سالهای زیادی است که جشنواره فیلم کن بنا بر اعلام برگزارکنندگانش به یک گعده سیاسی و دورهمی مد و لباس تبدیل شده است. وقتی یک جشنواره مدعی به آثار مضحک و ضعیف کسانی مانند جعفر پناهی و خزعبلات افرادی مثل رسولاف جایزه میدهد، دیگر نباید از آن توقع ارزش گذاشتن به هنر و فرهیختگی را داشت. گرچه برگزاری هر ساله این رویداد کاملاً سیاسی و عاری از هنر با میدانداری دلقکهای بیوطن فارسیزبان تا چند روزی برای رسانههای خارجی و داخلی خوراک تولید میکند، اما واقعیت برهنه و بیپیرایه و شأن و منزلت این شبزندهداریهای شرابآلوده که مملو از لافهای در غریبی برخی بهاصطلاح هنرمندان است، نمایش و جایزه دادن به آثاری مثل تاکسی، عنکبوت مقدس و حالا هم داستانهای موازی است.
نشست خبری یک جایزهبگیر