نسیم فرزین
تری ونبلز انگلیس را به یک قدمی قهرمانی اروپا رساند و در بارسلونا غوغا به پا کرد. بازیکنان عاشقانه این سرمربی خاص و تاکتیکی را دوست داشتند.
تقریباً از هر کسی که تا به حال برای تری ونبلز بازی کرده بپرسید همین پاسخ را میشنوید: «او بهترین سرمربی من بود.» مرگ ونبلز در ۸۰ سالگی پایانی غمانگیز بر یک فصل بزرگ در تاریخ فوتبال است.
او پسر شگفتانگیز چلسی بود، یکی دیگر از محصولات خط تولید ایستاند که شامل جیمی گریوز، بابی مور و مارتین پیترز در میان بسیاری دیگر میشد. علیرغم اینکه او تنها بازیکنی است که پیراهن ملی انگلیس را در سطح دانشآموزان، جوانان، آماتورها، زیر ۲۳ سال و بزرگسال پوشیده (دو بار برای آلف رمزی در برابر بلژیک و هلند در سال ۱۹۶۴ بازی کرد) و تقریباً ۶۰۰ بازی برای چلسی، اسپرز، کوئینز پارک رنجرز و کریستال پالاس انجام داد، اما به بازیکنی که از او انتظار میرفت تبدیل نشد. جامهایی هم در این راه کسب شد. از جمله قهرمانی در جام اتحادیه با چلسی در سال ۱۹۶۵ و قهرمانی اسپرز در جام حذفی مقابل باشگاه سابقش.