اقتصاد۲۴- داروغه ناتینگهام، نماد مالیات ستانی خودسرانه و غارتگرانه است. مالیات ستانی غارتگرانهی دولتها، شیوهای از مالیات گیری است که اساسا در تضاد کامل با ماهیت و فلسفه تشکیل دولت است. دولتها با هزینه شهروندان (مالیات) تشکیل میشوند تا در کنار انجام وظایف گوناگون، اصلیترین وظیفه خود، یعنی تامین امنیت و جلوگیری از هرج و مرج و غارتگری را برای تمامی شهروندان، فراهم آورند.
دولتها اگر در مالیات ستانی، خود به شیوهای خودسرانه و غارتگرانه به دریافت مالیات از شهروندان بپردازند، اساسا فرقی با راهزنانی که قرار بود با آنان مقابله کنند، ندارند!
اما پرسش این است که داروغه ناتینگهام و مالیات ستانی خودسرانه و غارتگرانه، اساسا به چه معناست؟ چه شیوهای از مالیات ستانی را میتوان غارتگرانه نامید؟
مالیات ستانی خودسرانه و غارتگرانه، واجد دو ویژگی اصلی است؛
۱. به صورت مستمر و بی قاعده و بدون در نظر گرفتن رونق یا رکود اقتصادی، دائما انواع و اقسام مالیاتها به شهروندان تحمیل و از آنان ستانده میشود.
۲. محل هزینه کرد مالیاتها بدون رضایت مالیات دهندگان است و دولت دائما بر هزینههای خود میافزاید و توقع دارد هر چه هزینه هایش را بالا میبرد، شهروندان نیز به همان میزان بر مقدار مالیات پرداختی خود افزوده و هزینههای فزاینده دولت را تامین مالی کنند.
این در حالی است که دولت، کارگزار و وکیل شهروندان است و یک وکیل نمیتواند بدون رضایت موکل، هزینهای بر موکلاش تحمیل کند. در اقتصاد، دانش مالیه عمومی به قصد توجه به فلسفه تشکیل دولت و قاعدهمند کردن منابع و مصارف بودجه دولتها ایجاد شد. مالیه عمومی، شاخهای از اقتصاد است که به بررسی تمامی جنبههای مالیات، هزینههای دولت، بودجهریزی، بدهی و سیاستهای مالی دولت میپردازد. این علم رفتار دولت در تولید، توزیع و مصرف منابع مالی همچنین تاثیر این فعالیتها بر اقتصاد و جامعه را تحلیل و مطالعه میکند.
بیشتر بخوانید: شهردار مرند بازداشت شد