چهارمحال و بختیاری - اگر شاعران را آرزوگُزارانِ اذهانِ یک ملّت بدانیم، خیّامِ نیشابوری را باید مُعبّرِ آرزوهایِ برنیامدۀ روحِ زخمخوردۀ ایرانیان از پسِ روزگارِ سپریشدۀ آنان در میانۀ بیم و امید دانست.
چهارمحال و بختیاری – اگر شاعران را آرزوگُزارانِ اذهانِ یک ملّت بدانیم، خیّامِ نیشابوری را باید مُعبّرِ آرزوهایِ برنیامدۀ روحِ زخمخوردۀ ایرانیان از پسِ روزگارِ سپریشدۀ آنان در میانۀ بیم و امید دانست.
سرویس استانهایخبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)– احمد رحیمخانی سامانی، دکترای زبان و ادبیّات فارسی، نویسنده و پژوهشگر چهارمحال و بختیاری: آدمیزاد در نهانگاهِ روح و جانش، آرزوهایی دارد که حاصلِ فرازونشیبهای او در زندگیِ است. از این رو، آرزوهایِ هرکس، ویژۀ اوست. شاید آرزوهایِ آدمیان به هم شبیه باشند، امّا اگر روزی دستگاهِ آرزوسنجی اختراع شود، از درونِ آرزوها، بهتر از هر دستگاهِِ انگشتنگاری، میشود شناسنامۀ آنان را نوشت. میانگارم انسانها را باید با آرزوهایشان از هم جدا کرد. آدمی بدون آرزوهایش میمیرد:
