اقتصاد۲۴- وقتی محمدباقر قالیباف در انتخابات هیات رئیسه مجلس در تاریخ هشتم خرداد ۱۴۰۳ شرکت کرد، ۱۹۸ نفر از ۲۸۷ نفر رایدهنده آن روز، او را بهترین گزینه برای ریاست دوباره بر مجلس شورای اسلامی دانستند. چنین عددی، حدودا ۶۹ درصد از کل نمایندگان را تشکیل میداد. این رقم در شرایطی که اکثریت مجلس در دست اصولگرایان است، اتفاق عجیبی نیست؛ هرچند مقبولیت او در مجلس یازدهم نسبتا بالاتر بود.
اما در مجلس دوازدهم بهنظر میرسد، اصولگرایان به دو گروه طرفداران و رقیبان قالیباف تقسیم شدهاند و در کمال تعجب وزنه طرفداران و حامیان او در حال سنگینتر شدن است. قالیباف سالهاست که در زمره اصولگرایان پرنفوذ بهحساب میآید و بسیاری از اصولگرایان حتی اگر با او احساس نزدیکی سیاسی نداشته باشند، قالیباف را لایق ریاست مجلس شورای اسلامی میدانند.
محمد باقر قالیباف در مجلسی که ۹۰ درصد آن را اصولگرایان تشکیل میدادند، پایگاهی قوی داشت. او در مجلس یازدهم با ۲۳۰ رای از بین آرا ۲۶۴ نفر از نمایندگان به ریاستمجلس انتخاب شد. البته بعدها، یعنی در بهار سال ۱۴۰۳، این رقم با کاهش چشمگیری مواجه شد.
با همه اینها قالیباف باز هم در بین دیگر نمایندگان، دست بالا را داشت. انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۴۰۳، تبدیل به پاشنه آشیل قالیباف شد. او که یکی از کاندیداهای ریاستجمهوری بود، در کنار اصولگرایان تندروتری مانند علیرضا زاکانی و سعید جلیلی، تلاش کرد تا مانع از انتخاب مسعود پزشکیان در انتخابات شود.
در دوران رقابتهای انتخاباتی، از سوی طرفداران سعید جلیلی فشار زیادی بر روی قالیباف وجود داشت تا او را وادار به انصراف کنند. در نهایت، اما این اتفاق نیفتاد و قالیباف در دور اول از انتخابات حذف شده و در همان زمان پشت جلیلی ایستاد و از طرفدارانش خواست تا رایشان را نثار چهره تندروتر انتخابات کنند. هرچند که از لحن بیانیه حمایتیاش مشخص بود چند خطی برای رفع تکلیف و از سر باز کردن نوشته شده است.
تندروها هم متوجه این مساله شدند و قالیباف با این تصمیم، اما به نتیجهای که مطلوبش بود نرسید. او در تابستان ۱۴۰۳، نتوانست قلب تندروها را حتی زمانی که به همه اصولگرایان توصیه کرد تا به جلیلی رای دهند، به دست آورد. در واقع طرفداران جلیلی به شدت اصرار داشتند تا قالیباف قبل از این حرفها یعنی پیش از دور اول انتخابات، از کاندیداتوری کنار بکشد و امید داشتند که کاندیدای مطلوبشان با چنین فداکاری در همان دور اول انتخابات کار را تمام کند و به ساختمان ریاستجمهوری در پاستور برود.
همپیمانی دیرهنگام قالیباف با جلیلی هرچند در ظاهر، اما آنها را سخت آزرد. از سوی دیگر طرفداران اصولگرا و میانهرو قالیباف هم تصمیم او را در مورد حمایت از سعید جلیلی نپسندیدند. آنها که جلیلی را به جبهه پایداری نزدیک میدیدند، در مورد تندرویهای او نگران بودند و تصمیم قالیباف را هضم نکردند و در دور دوم انتخابات، تصمیم اعلامی لیدرشان را اعمالی نکردند.