
در یک مرور اجمالی بر پنج انیمیشن تازهتر سینمای ایران، تصویری بسیار روشن و امیدبخش از آینده صنعت تصویر متحرک در ایران پدیدار میشود.
به گزارش خبرگزاری مهر،روزنامه آگاه نوشت: نقطه اوج اکران تابستان ۱۴۰۵ با ورود بلندپروازانه فیلم «سفینه نجات» رقم خورد؛ پروژهای که حاصل نخستین پیوند کاری میان هادی محمدیان در مقام کارگردان و محمدامین همدانی در کسوت تهیهکننده در استودیو اسکایفریم بود. موتور محرک قصه با یک جابهجایی ناگهانی و کمدی روشن میشود؛ پسربچهای پرشور به نام هانی که آرزوی ناممکن قهرمان شدن را در سر میپروراند، بر اثر یک اشتباه مضحک، بهجای میمون آزمایشگاهی وارد یک فضاپیمای تحقیقاتی میشود و پس از پرتاب موشک و عبور از جو زمین، سر از سیارهای بیآب، ناشناخته و اسیر تاریکی درمیآورد. در این سیاره، او با دختری بااراده و جسور به نام دریا هممسیر میشود؛ دختری که سالها چشمانتظار نجاتی افسانهای بوده تا سرزمین آبا و اجدادیاش را از هجوم و چپاول موجودات موذی و ویرانگری موسوم به آبدزدکها نجات دهد.
روایت فیلم با ظرافت، ژانر پرطرفدار علمی-تخیلی فضایی را با تمثیلهای ملموس فرهنگ ایرانی و کهنالگوهای منجی پیوند میزند، بیآنکه لحن اثر به دام کلیشههای ملالآور گرفتار شود. قابهای بصری فیلم با رنگآمیزی درخشان، پویایی حرکت دوربین و جزییات خیرهکننده طراحی کهکشانی، همپای استانداردهای تماشایی حرکت میکند. این اثر به شکلی هوشمندانه برای بازه سنی کودکان دبستان، نوجوانان و گشتوگذار خانوادگی تدارک دیده شده است. برگهای برنده «سفینه نجات» بیش از هر چیز در بخش شنیداری آن میدرخشد؛ جایی که موسیقی هوشمندانه و فضاساز بامداد افشار، تمهای آشنای عاشورایی و آیینی را در دل هارمونیهای مدرن جا داده و همراهی آن با قطعه احساسی و شنیدنی «فقط تو» با صدای احسان یاسین، اشکها و لبخندهای تماشاگران را هدایت میکند. همچنین حضور سعید شیخزاده به عنوان مدیر دوبلاژ و طنازی گویندگان نامآشنایی همچون ابراهیم شفیعی با چاشنی لهجههای شیرین بومی، صمیمیتی کمنظیر به این سفر بینسیارهای بخشیده است.
