گروه اجتماعی- حجتالاسلام محسن قنبریان طی یادداشتی نوشت: از دهه۷۰ به اینسو با خیریه هایی مواجه ایم که موسس و هیئت مدیره آنرا جمعی از مسئولین تشکیل می دهند: استاندار، امام جمعه، برخی فرماندهان نیروهای مسلح که بعضا علیرغم وجود اختلاف رأی سیاسی یکباره در یک خیریه باهم جمع میشوند!
به گزارش بولتن نیوز، این سالها در استانهای متعدد می توان از اینگونه خیریه ها سراغ گرفت.
با نمونه نگاری یکی از آنها (خیریه ای در استان کرمان که سالهای قبل پر چالش شد) دلیل حساسیت بر اینگونه خیریه ها را از سوی عدالتخواهان و مطالبه گران مرور می کنیم:
تشکیل توسط استاندار وقت، امام جمعه وقت و برخی مسئولین.
اثرگذاری موقعیت حقوقی موسسان بر گسترش منابع مالی موسسه: ایجاد منطقه ویژه اقتصادی ارگ جدید بم، منطقه اقتصادی سیرجان، هواپیمائی ماهان(۱۰۰%سهام)، کرمان خودرو(۵۰%سهام) و سهامداری در ۳۰شرکت !
واضح است چنین رشد سرمایه ای برای خیریه ای دیگر که چنین مقاماتی هیئت مدیره اش نیستند، امکان پذیر نیست.
معافیت از مالیات بخاطر خیریه بودن و افزون شدن سرمایه از هزار میلیارد.
تغییر اساسنامه با اتمام مسئولیت حاکمیتی موسسین، با مادام العمر کردن خود و امکان جایگزینی فرزندان و نزدیکان بجای خود!
(موروثی کردن موسسه ای که با رانت های دولتی تجمیع منابع کرده است!)
عدم شفافیت مالی و ارائه صورت مالی و خدمات(مثل عمده خیریه های کشور).
‼️وقتی بدانید نزدیک ۷هزار خیریه از مجموع خیریه های کشور در اقتصاد ایران فعالیت اقتصادی دارند که به گفته نائب رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس(پورابراهیمی) فقط یک شرکت از زیر مجموعه های یک خیریه اش، دارائی اش ۴میلیارد دلار ارزش دارد؛ آنوقت بر آنها (بخصوص موسسان متنفذ) بیشتر حساس می شوید.