مصطفی کیایی که سال گذشته فیلم سینمایی «مطرب» را به عنوان پرفروشترین فیلم سال اکران کرد، درباره اینکه هنوز پول فروش فیلم خود را پس از گذشت نزدیک به یک سال به طور کامل از سینمادارها دریافت نکرده است، در گفتوگویی با ایسنا بیان کرد: بخش کوچکی از این پول اخیرا تسویه شد که البته بیشترین سهم پرداختی هم متعلق به پردیس سینمایی کورش بود، اما هنوز رقم قابل توجهی باقی مانده و بخش عمدای از آن مربوط به حوزه هنری است که سینماهای زیادی را در تهران و شهرستانها در اختیار دارد.
او با اشاره به اینکه حوزه هنری ردیف بودجه مشخصی دارد، گفت: این مجموعه در سالهای گذشته هنگام اکران بعضی فیلمها، صاحبان آنها را بسیار اذیت کرده و فیلمسازها را به تغییر یا کوتاه کردن فیلمها بنا بر سلیقه «حوزه هنری» مجبور کرده است تا به این شرط اجازه اکران فیلم را در سالنهای سینمایی خود که تعداد قابل توجهی هم در کل کشور هستند، بدهد. حال برای من سوال است در این مجموعهای که نگاه ارزشی در راس آن حاکم است، آیا کسی به فکر است که طلب ما را پرداخت کند؟ اگر الان از مراجع تقلید درباره پول تهیهکنندههایی که در اختیار حوزه هنری است استفتا بگیریم چه حکمی میدهند؟ در مملکت ما همیشه از حقالناس صحبت شده و هنوز هم اگر یک آدم عادی بدهی داشته باشد، ماشین خود را میفروشد چون به حق الناس اعتقاد دارد، اما چرا این دم و دستگاه و تشکیلات برای حق الناس ارزش قائل نیست؟