گروه سلامت خبرگزاری علم و فناوری آنا، یاسر مختاری؛ تب دنگی تقریبا بیشتر مرزهای زمینی و هوایی را در بسیاری از نقاط جهان در نوردیده است و روزی نیست که در مورد آن هشداری داده نشود.
این نخستین بیماری همهگیر در سطح جهان نیست که برای آن هشدار صادر میشود. هنوز داغ کرونا در کشور ما و بسیاری از کشورهای جهان تازه است. هنوز همه ما روزهای پر تب و تاب روزهای پاندمی کووید19 را به یاد داریم. روزهایی که نه دارو به آسانی پیدا میشد و نه حتی شویندهها، بسیاری برای وسیلهای مانند ماسک هفت خوان رستم را طی میکردند. چه کشورهایی که تبدیل به راهزنانی شده بودند که بار ماسک کشورهای دیگر را در فرودگاهها و بندرگاهها به سرقت میبردند تا جوابگوی مردم خود باشند. جانهایی که زندگی را به بیماری میباختند خود قصهای غم انگیز دیگر بود. تلختر از آن کاسبانی بودند که به حیلهای متوسل میشدند تا کالایی را که مردم به اصل نیاز دارند قالب کرده و از این نمد کلاهی برای خود بدوزند. از روغن بنفشه تا انواع داروهای دستساز و تقلبی.
تب دنگی هم فراگیرنشده شاخک بسیاری از این مکاران را جنبانده است. فضای مجازی پر شده از انواع دارو، معجون و لوسیون، یکی تب را درمان میکند، یکی هم به گفته فروشندگان آنها انواع حشرات از پشه تا عقرب را از انسان و پوست او دور میکند. آیا چنین است؟