خورشتی که نخورده عاشقش میشوید!
۰۹:۵۲ – ۱۰ آذر ۱۴۰۲
بگذارید از همین اول کار با یک اعتراف خودمانی شروع کنیم! راستش را بخواهید این غذا تفاوت چندانی با قیمه خودمان ندارد و همه تفاوتش به کدوتنبلهای خوش برو و رو و آلوهایی است که به لطف حضورشان میتوانیم ادعای پخت غذایی پاییزی و متفاوت داشته باشیم!
از آنجایی که مخاطب ما ممکن است نوعروسی باشد که تازه به خانه بخت رفته و یا بانویی که تبحر چندانی در پخت خورشت قیمه ندارد، بهتر است آموزش این خورشت را از همان با بسم الله آغاز کنیم. البته اگر هم در این زمینه استادید، افتخار چند دقیقه همراهی با ما خالی از لطف نخواهد بود، چون به هرحال حرف از خورشت کدوحلوایی است نه قیمه. اصلا خدا را چه دیدید شاید هم فوتی از فوتهای کوزهگری به داشتههایتان اضافه شد.
*یک سفره متفاوت با یک خورشت پاییزی
حالا با این اوصاف بیایید در همین شبهای پاییزی دست به کار شویم و با علم به خواص بینظیر کدوحلوایی، این تنبلهای جذاب را به سبد غذایی خانواده اضافه کنیم. همیشه گفته و باز هم میگوییم که پرورش ذائقه آدمها به نوع تغذیه آنها در دوران کودکی بستگی دارد و والدین نقش مهمی در این زمینه چون مرحله اصلی پخت باید داخل قابلمه انجام شود تا در یک معامله پایاپای، هم طعم خورشت را به خود بگیرد و طعم خود را به خورشت بدهد. حدوداً نیم ساعت قبل از آنکه بخواهید غذا را سرو کنید باید کدو حلوایی را داخل خورشت بریزید و اجازه دهید بپزد، اما له نشود.
وقت اضافه کردن آلو، نمک، زعفران، چاشنیهایی مثل لیمو عمانی یا آبلیمو که بیشتر به ذائقه خانواده بستگی دارد تا به قانونی خاص، همین حالا است. (اصراری بر اضافه کردن زعفران نیست، چون خورشتتان آنقدر چاشنیهای خوش عطر و بو دارد که بدون زعفران هم دل همه را ببرد.) چند دقیقه بعدتر وقتی خورشت به خوبی جا افتاد و به غلظت رسید، دیگر وقت آن است تا از خورشت پاییزی خود رونمایی کنید.
قاعدتاً این خورشت را مثل تمام خورشتهای سنتی ایرانی باید با برنج سرو کرد. فقط موقع ریختن آن داخل ظرف، حوصله بیشتری به خرج دهید تا کدوها فرم خود را از دست ندهند. در کنار این غذای جذاب و متفاوت، سبزی خوردن و یا شور و ترشی دسترنج خودتان، معرکه است. نوش جان!
منبع :باشگاه خبرنگاران جوان