خودکار فضانوردان آپولو (Fisher Space Pen AG7) که به نام خودکار فضایی یا خودکار ضدجاذبه نیز شناخته میشود، در مأموریتهای آپولو توسط فضانوردان آمریکایی به کار گرفته شد و تا امروز در بسیاری از برنامههای فضایی حضور دارد. داستان این خودکار نه تنها روایتی از حل یک مشکل فنی ساده به نظر میرسد، بلکه نشاندهنده همافزایی میان بخش خصوصی و برنامههای فضایی دولتی است.
در دهه ۱۹۶۰، هنگامی که برنامه آپولو در اوج پیشرفت قرار داشت، یکی از چالشهای کوچک اما مهم، یافتن ابزاری مطمئن برای ثبت اطلاعات در محیط بدون جاذبه بود. فضانوردان در مأموریتهای اولیه مانند مرکوری و جمینای از مداد استفاده میکردند، اما این ابزار مشکلات جدی به همراه داشت. قطعات شکسته گرافیت میتوانست در کابین شناور شود و به تجهیزات الکتریکی آسیب برساند یا حتی وارد چشم و بینی شود. پس از آتشسوزی مرگبار آپولو ۱، که سه فضانورد را از دست داد، ناسا استانداردهای ایمنی را سختگیرانهتر کرد و ابزارهای قابل اشتعال مانند مداد گرافیتی را نامناسب دانست.
