یکی از آفاتی که انسان را به دام شیطان مبتلا میکند و حتی انسان را از مسیر سعادت باز میدارد و به دنبال خود، انسان را به آفتهای دیگر مبتلا میکند عجب و خودپسندی است.
جوان آنلاین: چگونگی و میزان تأثیر دین در هر جامعهای از یکسو به تعریف و نقش دین در زندگی افراد و از سوی دیگر به شرایط اجتماعی-فرهنگی آن جامعه بستگی دارد. جوانان سرمایههای عظیم یک جامعه و آینده سازان نظام و افتخار آفرین مردماند جامعه شناسان معتقدند جامعهای سالم است که جوانانی سالم داشته باشد. یکی از راههای مهم تربیت سالم آشنایی جوانان با آموزههای دینی و بایدها و نبایدهاست. بایدها و نبایدهای دین به مثابه نسخه دکتر است که انسان را از بیماریها نجات میدهد و نتیجه آن ایجاد جامعهای قانونمند متمدن و سالم است. از این رو بایسته است همه مردم به ویژه جوانان با دین بیشتر آشنا شوند زندگی بدون ایمان و دین رنجآور است.
به گزارش مهر، به طور کلی جوانان ذهن خلاق و جستجوگری دارند و همواره به دنبال کشف حقیقت و حل مسائل و پاسخ گویی به شبهات خویشاند. جوان با دهها سوال از جمله این که من کیستم و از کجا آمدهام و به کجا میروم رو به رو است که برای این سوالها باید جواب قانع کنندهای ارائه داد. این شبهات به تعبیر آیت الله شهید مطهری گذرگاه خوبی هستند، اما عدم پاسخ گویی به آنها یا در نظر نگرفتن روحیه جوانان در هنگام پاسخ گویی موجب تزلزل در باورهای دینی آنان میگردد و پایههای تربیت دینی را سست میگرداند. خدای متعال به نسل امروز عنایت فرموده و آن این است که قوای فکری و عقلانی جوانان امروز ما نسبت به نسلهای پیش خیلی زودتر به کار میافتد، به طوری که علاقهمندند مسائل را به صورت ریشهای و همراه با استدلال درک کنند و تنها به تبعیت از دیگران اکتفا نکنند و این نعمتی خدایی است که زودتر انسانها را در معرض تکامل قرار میدهد. آن چه پیشرو دارید گزیدهای از سخنان مرحوم آیت الله مصباح یزدی است:
یکی از آفاتی که انسان را به دام شیطان مبتلا میکند و حتی انسان را از مسیر سعادت باز میدارد و به دنبال خود، انسان را به آفتهای دیگر مبتلا میکند عجب و خودپسندی است. خودپسندی آفت بسیار بدی است که غالباً توأم با غرور میشود. انسان خودپسند دیگران را به حساب نمیآورد و هر چه خودش میفهمد گمان میکند که آخرین مطلب صحیحی است که انسانی فهمیده است و هیچکس مثل او نمیفهمد و هر کس هر چه برخلاف آن مطرح کند طرد میکند و اصلاً قابل گوشدادن نمیداند، و این چنین مبتلا به غرور میشود. بزرگترین عاملی که انسان را روانه جهنم میکند غرور است که از همین عُجب شروع میشود.
ریشه این مسأله به حب ذات برمیگردد. حب ذات لازمه وجود انسان است و امکان ندارد هیچ موجود باشعوری فاقد حب ذات باشد. اما وقتی خدا به انسان توفیق میدهد که کاری را درست و با نیت خوب انجام دهد و به نتیجه هم برساند شیطان او را وسوسه میکند که واقعاً شما خیلی شخص ممتازی هستید. مثلاً اگر انسان عبادتی انجام داده است، به ذهن او القا میکند که خود را با گنهکاران مقایسه کن، و میگوید: «مردم این همه اهل گناه، شهوترانی و هوسبازی هستند؛ اما شما الحمدلله اهل عبادتاید و از گناهان حفظ شدهاید. شما خیلی بر دیگران امتیاز دارید!» بعد کمکم او را با اهل عبادت مقایسه میکند و برخی از کسانی را که اهل عبادتاند، اما لغزشها واشتباهاتی دارند به رخ او میکشد. در سایر کارهای خوب مانند تحصیل، تدریس، سخنرانی، انفاق و … هم سعی میکند به او القا کند که به واسطه این عملِ خوب بر اقران و افراد مشابه، بسیار برتری دارد.