یک زمانی خرید خودروی صفر کیلومتر در ایران تقریباً یک تصمیم بدیهی بود؛ پول میدادی، خودرو را تحویل میگرفتی و خیال میکردی حداقل چند سال قرار نیست با خرجهای عجیب و غریب روبهرو شوی. اما بازار خودرو دیگر آن بازار سابق نیست.
اگر قرار باشد این سؤال را از یک خریدار ایرانی بپرسیم، احتمالاً اولین جواب این خواهد بود: «صفر میخرم که خیالم راحت باشد.» این جمله سالها یکی از مهمترین دلایل خرید خودروهای صفر کیلومتر در ایران بوده است. تصور عمومی این است که خودروی صفر یعنی بدون خرج، بدون تعمیر، بدون تصادف و بدون دردسر. اما واقعیت بازار امروز کمی متفاوت است. صفر کیلومتر بودن بهتنهایی تضمین نمیکند که خودرو بهترین انتخاب ممکن باشد. ممکن است خودرویی را صفر بخریم، اما از همان روز اول با ایراد مونتاژی، مشکلات نرمافزاری، کیفیت پایین برخی قطعات یا حتی افت شدید قیمت مواجه شویم.
از طرف دیگر، خودروی خارجی کارکرده نیز آن تصویر رؤیایی بدون نقص نیست. ممکن است با یک خودروی ژاپنی یا کرهای چند سال کارکرده روبهرو شویم که از نظر کیفیت ساخت و مهندسی یک سر و گردن بالاتر از خودروی صفر داخلی باشد، اما همان خودرو ممکن است بهدلیل سن بیشتر، نیاز به تعمیرات اساسی داشته باشد؛ بنابراین مقایسه واقعی میان «صفر» و «کارکرده خارجی» در حقیقت مقایسه میان ریسکهای متفاوت است.