پروژه ده ساله و ۱۰ میلیارد دلاری خودروی خودران اپل که در سال ۲۰۲۴ رسما کنار گذاشته شد، اگرچه به تولید یک خودروی تجاری منجر نشد، اما زیرساخت های سخت افزاری آن، امروز به عنوان یکی از ارکان اصلی استراتژی هوش مصنوعی این شرکت شناخته می شود. مهندسان اپل در مسیر توسعه یک پلتفرم خودران کاملا خودکار، به ناچار به طراحی تراشه های اختصاصی با توان پردازش فوق العاده روی آوردند که حاصل آن، شکل گیری موتور عصبی و زمینه سازی برای نسل جدید تراشه های سری M7 و M8 است.
به گزارش سیتنا، بر اساس گزارشهای جدید مارک گرمن، خبرنگار بلومبرگ، در حالی که اپل رویای ساخت یک خودروی کاملاً خودران (سطح ۵) را در سر میپروراند، به سرعت به این نتیجه رسید که پردازندههای عمومی پاسخگوی نیازهای پردازشی سنگین این پروژه نیستند . این نیاز، تیم طراحی تراشه اپل (Apple Silicon) را به سمت توسعه یک پردازنده اختصاصی با توانی عظیم سوق داد؛ تراشهای که گفته میشد از نظر قدرت با چهار تراشه M2 Ultra برابری میکرده است و پیش از لغو پروژه، تقریباً تکمیل شده بود . اگرچه این پردازنده خودرویی هرگز به تولید نرسید، دانش و تجربه حاصل از آن، سنگ بنای موتور عصبی (Neural Engine) شد؛ بخش تخصصی از تراشههای اپل که برای شتابدهی به محاسبات هوش مصنوعی طراحی شده است .