بید مشک درختچه ای دو پایه زینتی و گاهی به صورت درخت است ولی به هر حال بلندی آن متوسط و از ۸ متر تجاوز نمی کند. زیر پوست و روی چوب این درخت برجستگی های تیزی وجود دارد. برگ های آن در پایه های نر و ماده متفاوت است. روی برگ سبز تیره و پشت آن کرکدار و روشن است. گل های درختان ماده معمولاً بیضی شکل و پهن تر از برگ های درختان ماده است. بیدمشک گل های معطری دارد.
گونه دیگری از بیدمشک در مناطق استپی نیم خشک البرز و زاگرس در اراک، همدان، آذربایجان شرقی و غربی و فارس کشت می شود و عرق بیدمشک بیشتر از این نوع به دست می آید. از نظر ترکیبات شیمیایی در پوست درخت بید وجود گلوکوزید سالیسین تأیید شده است. به علاوه در پوست این درخت، موم، صمغ، اکسالات و تانن وجود دارد. مصرف گلوکوزید سالیسین در کنترل روماتیسم مفصلی حاد، به صورت دو گرم هر سه تا چهار ساعت، مؤثر است.
برای کاهش تب و درد و التهاب یک قاشق مرباخوری از گرد پوست بید مشک را در یک پیمانه (۲۰۰گرم) آب سرد به مدت ۸ ساعت خیس کنید و پس از صاف کردن در هر روز سه پیمانه بخورید. پودر این محلول تلخ و قابض است و می توان آن را با کمی عسل یا آب میوه شیرین دیگری مخلوط کرد.
۵ گرم سالیسین را در ۵۰ گرم آب جوش حل کنید و صد گرم قند سائیده در آن حل کنید و برای رفع تب نوبهٔ اطفال با قاشق کوچک به تدریج بیاشامید. اگر یک تا۲ قاشق قهوه خوری عصاره روان سنبله های بید (شاتون ها) را هنگام خواب بخورند در رفع بی خوابی ناشی از ضعف اعصاب و رفع اشکال در عادت ماهیانه دردناک و رفع ناراحتی های اعصاب مفید است. از نظر طبیعت، گل بید (شاتون های آن) سرد و کمی تر، برگ آن سرد و خشک و میوه آن سرد و تر و کمی قابض است.