پیاز از زمانهای ماقبل تاریخ وجود داشته است. مردم مصر و كلده از آن در غذاهایشان استفاده میكردهاند. مخصوصاً در مصر پیاز در مراسم مذهبی بهكار میرفته و احترام خاصی داشته است. یونانیان و رومیان نیز آن را میشناخته و مصرف میكردهاند.
تركیبات شیمیائی:
پیاز دارای تركیبات گوگردی، قند، كلسیم، املاح سدیم و پتاسیم، ید، سیلیس، آهن، فسفر و ویتامینهای A.B.C میباشد. پیاز دارای اسانس مخصوصی میباشد كه در اثر پختن از بین میرود. پیاز خام فعالیت معده را زیاد میكند و در نتیجه ترشح اسید كلریدریك را تشدید میكند. بنابراین كسانیكه ناراحتی معده دارند ممكن است سوزش و درد در معده خود حس كنند. اینگونه اشخاص باید پیاز پخته مصرف كنند كه ترشحات دستگاه هاضمه را منظم كرده اشتها را زیاد و دل درد و نفخ معده را درمان میكند
خواص داروئی:
۱. پیاز از نظر طب قدیم ایران گرم و خشك است و دارای خواص بسیاری است.