شنبلیله گیاهی علفی با برگهای متناوب است که در طب سنتی با نام حلبه شناخته میشود و طبیعت آن گرم و خشک بوده و ملین، رقیقکننده اخلاط غلیظ، روان کننده ادرار و خون قاعدگی و مقوی ریه است.
به گزارش سیتنا، شنبلیله گیاهی بومی مناطق مدیترانهای در محدوده بین چین و هند و از جنوب تا اتیوپی است و امروز در بسیاری از کشورها پرورش مییابد. در ایران این گیاه کمتر به حالت وحشی وجود دارد و در بیشتر نقاط کشور به طور وسیع کاشته میشود. بخش مورد استفاده آن دانههای رسیده و خشک شده است.