به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، نامگذاری یک پهنه آبی که بین فلات ایران و شبهجزیره عربستان قرار دارد، از زمان کمپین پانعربیسم جمال عبدالناصر در منطقه به منبع مهمی از جنجال و اختلاف در سراسر خاورمیانه تبدیل شده است. پیش از ظهور ایدئولوژیهای ملیگرایانه به ویژه ملیگرایی عربی و فارسی، این پهنه آبی در هر دو سوی خلیج به نام «خلیج فارس» شناخته میشد. اما «جمال عبدالناصر» رئیسجمهور پیشین مصر و رهبر برجسته ملیگرایی عربی، به احتمال زیاد تأثیرگذارترین نقش را در تغییر وضعیت موجود و شعلهور کردن این اختلاف داغ و طولانیمدت بین جامعه عرب و فارسی ایفا کرد.
نقطه عطف این ماجرا در جریان یک کنفرانس مطبوعاتی در تهران در ۱ تیر ۱۳۳۹ رخ داد؛ زمانی که محمدرضا پهلوی شاه ایران، در پاسخ به سوال جسورانه عبدالرحمن فرامرزی، روزنامهنگار ایرانی و حامی فلسطین، از روابط رسمی با اسرائیل پرده برداشت. این موضع خشم بسیاری را در جهان عرب از جمله ملیگرایان عربی برانگیخت. کسانی که پیش از این پیشگام کمپین عربی علیه اسرائیل و قبل از ظهور رهبر پاناسلامیست (ملک فیصل) عربستان سعودی بودند در چنین شرایطی،یدانند که چرا طرف عرب تاریخ خود را در نامگذاری خلیج نادیده میگیرد. علاوه بر این، بسیار تعجب آور است که چرا این موضع ادامه دارد در حالی که بقیه جهان از جمله سازمانها و مؤسسات علمی معتبر، از نام تاریخی حمایت میکنند.
«سازمان بینالمللی هیدروگرافی» که آمریکا یکی از اعضای آن است، وظیفه دارد تمام دریاها، اقیانوسها و آبهای قابل کشتیرانی جهان را بهطور یکنواخت بررسی و نامگذاری کند. در مواردی، کشورها یک پهنه آبی یا نشانه جغرافیایی مشترک را با نامهای متفاوتی در اسناد داخلی خود ثبت میکنند. ترامپ به این دلیل در تلاش است تا روابط نزدیکتری با کشورهای حوزه خلیج فارس برقرار کند تا آنان را به سرمایهگذاری در آمریکا تشویق و حمایتشان را در درگیریهای منطقهای، از جمله حل بحران اسرائیل و حماس در غزه و مهار برنامه هستهای ایران به دست آورد.