بعد از اکران «مصلحت» در سینماها، کامبیز حضرتی منتقد سینما در یادداشتی به آخرین فیلم حسین دارابی پرداخت.
سوره سینما – کامبیز حضرتی: در بین درامهای سیاسی سینمای ایران که عمدتا فاقد برندگی لازم هستند و عموما خصلت خثنی دارند، فیلم سینمایی «مصلحت» یک فیلم صریح و بدون لکنت است. این که در این فیلم پای فساد یا عافیتطلبی برخی از نیروهای صدیق و وفادار انقلاب به میان کشیده میشود و فیلم میتواند پای روایتش را به اندازهی بضاعت خود دراز کند، حسی از درک حساسیت درام سیاسی به مخاطب القا میشود. چرا که این فیلم با تاکید بر عناصر سینمایی و درام به جای سخن گفتن حقایق و باورهای افراد، سعی در نشان دادن و نمایشی کردن موضوعات دارد.
اگرچه ممکن است برخی از مخاطبان با دیدن این که بعضی از ارگانها و موسسات حاکمیتی، که در تولید این اثر نقش داشتهاند، به این فیلم شکاکانه نگاه کند و با دیدهی تردید نقدهای اثر را دنبال کند، اما این که بخشی از ساختار حکومت حاضر شده پای تهیه و تولید چنین فیلمی بایستد، نشان از پوستاندازی و برخورد واقعبینانه با مسائل و موضوعات نمایشی دارد. چرا که سیستم و نظامی که خودش اجازهی نقد و کاوش در فساد سیاسی، اقتصادی و… را میدهد میتواند از دستاوردهای آن برای حفظ جریان واقعی سینما بهره ببرد و ارتباط ملموستری با مخاطبان خود برقرار کند. چرا که سینما بر بنیاد خیال مجسم و واقعیتیافته بنا شده است و بیش از حقیقتگویی باید توان اقناعی و باورپذیری داشته باشد.