چنانچه والدین یا پرستار به علت گریه مداوم نوزاد پینبرند، ممکن است به سرعت وارد عمل شوند و تکان دادن نوزاد را آغاز کنند که این امر سبب آسیب مغزی در نوزاد و در نتیجه باز ایستادن نوزاد از گریه میشود.
هرچند میزان آسیب مغزی به تکرار، شدت و استمرار تکان دادن نوزادان وابسته است اما آسیبهای کوچکی چون زودرنجی، رخوت و بیحالی، تشنج، استفراغ یا بیاشتهایی و دیگر آسیبهای جدیتر مانند آسیب چشمی یا شکستگی استخوان از عوارض تکان دادن نوزاد است.
بیشتر قربانیان این مشکلات شیرخواران زیر 2 سال هستند و آسیبپذیرترین آنها نیز شامل نوزادان نارس، نوزدان کم وزن، نوزدان مبتلا به کولیک مفرط، نوزدان معلول، دو قلوها و فرزندخواندهها هستند که البته پدران بیش از مادران در بروز این آسیبها نقش دارند. علائم این سندرم چیست؟