پریا ابراهیمی
اکنون ۱۰ روز است که کاربران رمزارزی از وضعیت دارایی خود بیاطلاعند. در این میان تنها کاربرانی که دارایی خود را در کیفپولهای سختافزاری به صورت ایمن ذخیره کردهاند میتوانند خیالشان راحت باشد. اما براساس گزارش تکراسا، حداقل یک میلیارد دلار کاربران به صورت امانی در صرافیها نگهداری میشود که با خاموشی ارتباطات در ایران هیچ اطلاعی از وضعیت آنها در دسترس نیست.
ریسک بزرگ نظارت صفر؛ از اثبات ذخیره تا حمله سایبری
ریسک بزرگی که این وضعیت میسازد، از میان رفتن امکان نظارت است. هرچند در ایر مدیر عامل نوبیتکس پس از جنگ با تشریح وضعیت آن روزها گفت: اگر اینترنت قطع نبود، حمله را زودتر تشخیص میدادیم.
امروز ده روز است که نه تنها سامانههای مانیتورینگ صرافیها، که هیچ امکان مانیتورینگی برای کسی فراهم نیست و قطعی اینترنت امکان نظارت را به صورت گسترده از بین برده است.
نبود دسترسی به دادههای شبکه برای عموم در این وضعیت تبدیل میشود به خاموشی و خلا در نظارت که زمینه را برای سواستفاده فراهم میکند.
در شرایطی که رایزنیه با مرکز ملی فضای مجازی و وزارت ارتباطات برای دسترسی به اینترنت شروع شده و تهیه لیست سفید ip از ابتدای سال کلید خورده، در کنار تجربه سیمکارت سفید، زمزمههای اینترنت طبقاتی هر روز بیشتر میشود. ساختاری عمودی که نظارت را محدود میکند در حالی که تنها توزیع عمومی دسترسی آزاد به اینترنت میتواند امنیت را معنی کند.