اقتصاد۲۴-هرمزگان ساحلیترین استان ایران است؛ این موضوع از سالها پیش مد نظر مسئولان پروژه آمایش سرزمینی این استان قرار داشته. آنها نگران بودند که این استان با سهم حدود ۴۳ درصدی از طول سواحل کشور، نسبت به دیگر مناطق ساحلی بیشتر در معرض تخریب اجرای برنامههای توسعه ملی قرار گیرد. بر این اساس سال ۱۳۹۶ بود که ایرنا یکی از نگرانیها در این مورد را فعالیت آب شیرین کنها اعلام کرد.
هرمزگان اکنون بیش از دو دهه است که در معرض بحران آبی قرار دارد؛ کمبود آب برای مصارف آشامیدنی، صنعتی و کشاورزی، مسئولان را به سمت اجرای طرحهایی، چون سدسازی و شیرینسازی آب دریا سوق داده است. مسئولان هرمزگان معتقدند این استان «باتوجه به خشکسالیهای پی در پی و همچنین پایین رفتن آبهای زیرزمینی و کاهش آب سدها، سالهای متمادی با مشکل کم آبی مواجه بوده و تامین آب از طریق احداث آب شیرین کنها و نمکزدایی آب دریا یک ضرورت است.» (ایرنا). اما کارشناسان محیط زیست معتقدند چنین طرحهایی آسیبهای شدیدی را برای اکوسیستم دریایی و ساحلی استان در پی دارد.
البته استفاده از آب شیرین کنها منحصر به ایران نیست و در کشورهای دیگر هم به دلیل عدم دسترسی کافی به آب شیرین سابقه دارد. این دستگاهها با روشهای فناورانه، نمک آب را تصفیه و آن را قابل مصرف میکنند. اما حاصل این فرایند، آسیبهای جدی برای دریا و در اینجا خلیج فارس و دریای عمان است؛ از جمله، تولید «حجم زیادی پساب»، «افزایش شوری آب»، «از بین رفتن اکوسیستم دریایی، مرگ تپههای مرجانی و کاهش آبزیان».