امام جواد (ع) امامی هستند که شیعیان به ایشان بسیار متوسل میشوند و این امام بزرگوار نیز کسی را دست خالی راهی نمیکند، زندگی ایشان نیز مانند دیگر امامان با سختی و مصیبتهای زیادی همراه بوده است اما امام جواد (ع) با صبر و ایمانی که داشتند هرگز از راه خدا برنگشتند و وصیت پدر خود را انجام دادند. جَوَاد در کلمه (جود) به کسی گفته میشود که بسیار سخاوتمند باشد.
چرا امام جواد باب الحوائج نامیده میشوند
باب الحوائج در لغت به معنی دروازه حاجات است، توسل کردن به امامان معصوم میتواند راهی برای بدست آوردن حاجات باشد، از آنجا که توسل به امام جواد (ع) در بدست آوردن حاجات، برکت و فزونی در رزق و روزی، شفای بیماری، گشایش امور اقتصادی، زیاد شدن علم و تسریع در امر ازدواج و… بسیار سفارش شده است و ایشان با بخشندگی به رفع آنها میپردازند لقب باب الحوائج به ایشان داده شده است.
علم امامان، علم الهی است؛ افرادی که به عنوان امام و حجت خدا برگزیده میشوند، در واقع علم آنها آموخته کسی نیست بلکه خداوند به آنها علم کاملی که نیاز بشر است عطا فرموده و تفاوتی نمیکند که آنها در چه سنی به امامت برسند و هنگامی که به امامت میرسند علم الهی هدیهای است که خداوند به آنها میدهد تا بتوانند امت را هدایت کنند.
امام جواد (ع) از علم بیکران الهی برخوردار بودند اما آنچه که سبب شد افراد از علم حضرت بیشتر سوال کنند این بود که ایشان در سن کودکی به امامت رسیدند و سوالات مختلفی را از حضرت میپرسیدند تا مطمئن شوند و امام جواد (ع) از عهده تمامی امتحانات سرافراز بیرون آمدند.
در یکی از مناظرات علمی فردی به نام یحیی بن اکثم که در میان عالمان جایگاه ویژهای داشت، از دید خود پرسشی سخت مطرح کرد که امام جواد (ع) نتوانند به ان پاسخ دهند اما برعکس تصورش، حضرت چنان به سوال پاسخ دادند که همه را مجذوب خود کردند و یحیی بن اکثم هم یکی از مریدان ایشان شد.