مهدی زارع
روزنامه اعتماد
دریاچه ارومیه روند خشک شدن را عمدتا از سال ۱۳۷۴ تجربه کرد و در دهههای ۸۰ و ۹۰ به کاهش قابل توجهی رسید. برخی مطالعات، افت حدود ۷.۲ متر در سطح دریاچه بین سالهای ۱۳۷۴ تا ۱۳۹۵ را نشان داده است.
تکنیک راداری در ژئودزی و سنجش از دور با دو یا چند تصویر رادار برای تهیه نقشههای تغییر شکل سطحی – و سامانه ماهوارهای ناوبری جهانی – موقعیتیابی، ناوبری و زمانبندی جهانی – تغییر شکل عمودی و الگوهای بالا و پایین رفتنهای موضعی در اطراف دریاچه را نشان میدهند.
این تغییرات با استخراج آبهای زیرزمینی، تخلیه سطحی از آب دریاچه و تغییرات زمین ریختی محلی مرتبط است. بخشی از این تغییرات به عنوان پاسخ کشسانی پوسته – خمش ناشی از بازگشت – و بالاآمدگی ایزواستاتیک تفسیر شده و آن را با از دست دادن جرم آب دریاچه مرتبط میدانند.
تاثیر خشک شدن دریاچه ارومیه بر گسل های اطراف
خشک شدن دریاچه منجر به تغییر شکل پوسته با اعمال تنش به گسلهای اطراف شده است. باربرداری سطحی آب به دلیل پاسخ کشسان پوسته با حذف آب، بار عمودی روی پوسته را کاهش میدهد. پاسخ الاستیک فوری، بالا آمدگی در داخل و نزدیکی حوضه دریاچه سابق و خم شدن لیتوسفر در فواصل بزرگتر است.
این امر تنشها رpeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
