بشنویم از صحبتهای “غضنفری” در مجلس، که در مصاحبهای خشکسالی زمین را به گناه رئیسجمهور ربط داد و گفت که این آسمان بیابر، سزای بیحجابی زنی است که گیسوانش را به باد سپرده و مردی که در برابر نوازش باد و رقص گیسو نایستاده است. و لابد این زمین تشنه، کیفر گناهانی است که در سایهسار بیعفتی دیگران روییده است.
این نماینده تهران در مجلس، خشکسالی را با اجرا نشدن قانون حجاب و عفاف از سوی رئیسجمهور مرتبط دانسته و عنوان کرد که بخشی از این خشکسالیها نتیجه عمل نکردن به قانون حجاب و عفاف و گسترش فحشا و گناه در جامعه است. اما شاید رویشان نشد از آن زمان دور – از ممنوعیتهای قدیمی مثل دستگاه ویدئو در منازل سخن بگویند که در دورهای مدیران متدینتر آن را ممنوع اعلام کرده و اجازه نمیدادند کسی آشکارا از آن استفاده کند، مگر در خفا – و چه سرسبزیها و خرمیهایی از آن قانون که زاده نشد!
قصه این قانونها، برای پیش از دوره فعلی بود، که کاملاً برچیده شدند. ربطی به پزشکیان و خیلیهای دیگر هم نداشت. خوب بود توضیح میدادند که چه بر سر آن قوانین و ممنوعیتها آمد. از قانون مبارزه با ماهواره نگفتند که چگونه در زمان اجرایش، بهشتی همچون هفت سال اول مصر بر ما روان بود! و در نعمت و فراوانی زندگی میکردیم و هنوز هم برکات آن شامل حالمان است! ظاهرش که عمل به دین خدا و نگرانی بابت آن بود و اما باز هم در کثرت و فراوانی نعمت نبودیم. و خداوند برای امور در خشکسالی و بیبارانی اثرگذار باشد.
کامران غضنفری عزیز، قبل از آنکه خشکسالی طبیعت را به گناه کسی نسبت دهی، به این خشکسالی اخلاق توجه کن، به این بیآبی وجدان. شاید مشکل از جای دیگری است… شاید باید در نگاهمان تجدید نظر کنیم. شاید خدای نکرده، مسئولانمان، وزرایمان و وکلایمان، در مسیر نامه امیر مومنان به مالک اشتر نیستند که اگر همان چند صفحه را… فقط همان را توجه و اجرا کنند، اوضاع بهتر خواهیم داشت.
بگو به ما در برابر گناهان این سویان، دعاهای شما – اهل بندگی – چه ثمر داده است؟ و خداوند به خاطر شما، چه باران رحمتی بر این ملت فرستاده؟ در کدام برهه از تاریخ، برکت حضورتان را به چشم دیدهایم و به خاطر شما بر ما باریده است؟ نمونه بیاورید. مصداق بیاورید. اگر خشکسالی نتیجه گناهان ماست، پس احتمالاً باران گهگاه هم باید برآمده از دعاهای شما باشد. لاقل شما ما را از دعایتان بینصیب نگذارید.
مهدی محمدی کلاسر_ دبیر سرویس اجتماعی تابناک