به مناسبت سالروز آزادسازی خرمشهر؛
خرمشهر از «نماد» به «زندگی» بدل شود/ «فتح» به روایت آدمهای معمولی
خوزستان- عماد عسکری نویسنده و پژوهشگر خرمشهری معتقد است که خرمشهر باید از «نماد» به «زندگی» بدل شود و از قلمروی تاریخ نظامی به حریم روزمرگیهای جادویی کوچ کرد.
سرویس استانهای خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)- فریبا حیدرپور: آزادسازی خرمشهر در عملیات بیتالمقدس، صرفاً یک دستاورد نظامی نبود؛ بلکه نقطه عطفی در تاریخ ادبیات دفاع مقدس ایران نیز محسوب میشود. از فردای روز پیروزی، ادبیات پایداری وظیفه سنگینِ انتقال معنای این رخداد به نسلهای بعد را بر عهده گرفت. خرمشهر در گذر زمان و در پس کوچههای آن هنوز بوی باروت به مشام میرسد و گلولههای فرو رفته در دیوارها خودنمایی میکند. در بسیاری از جنگهای جهان، همواره شهرهایی بودهاند که به دلیل مقاومت مردمی در مقابل متجاوزان، به نماد مقاومت ملی تبدیل شدهاند. وقتی مردم شهری تصمیم میگیرند در مقابل هجوم دشمن از زندگیشان دفاع کنند، یک موقعیت برجسته تاریخی شکل میگیرد و این شهرها به نماد تبدیل میشوند. شهری که بستر و ظرفیتهای داستانی و روایی بینظیری برای ادبیات پایداری ایجاد کرده است. به مناسبت سالروز آزادسازی خرمشهر و برای واکاوی چالشهایِ بازنماییِ حقیقتِ جنگ در ادبیات داستانی، با عماد عسکری نویسنده و پژوهشگر خرمشهری که کتابهای «جرعهای از آرامش »، «شب عاشورا» و «دروازه شام» را در پرونده کاری خود دارد، به گفتوگو نشستهایم که از نظر مخاطبان میگذرد.
خرمشهر در ادبیات ما فقط یک جغرافیا نیست؛ به نظر شما چگونه میتوان خرمشهر را از یک «نماد تکراری» به یک «فضای زنده و پویا» در ادبیات داستانی امروز تبدیل کرد؟