۱۱ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۲:۴۹
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، سوره قمر در واپسین آیات خود، پس از بیان سرگذشت اقوامی که در برابر حق ایستادند، به جمعبندی نهایی میرسد جمعبندی که هم از قدرت مطلق خداوند سخن میگوید و هم از فرجام قطعی ظلم و طغیان.
بلافاصله در آغاز سوره رحمن نیز فضای قرآن تغییر میکند و مخاطب را با جلوهای از رحمت گسترده الهی روبهرو میسازد. رحمتی که از تعلیم قرآن آغاز میشود، به آفرینش انسان میرسد و سراسر عالم هستی را دربر میگیرد.
بنابر روایت فارس، علامه طباطبایی در تفسیر المیزان این پیوند را بسیار معنادار میداند؛ گویی قرآن ابتدا قدرت بیپایان خدا را یادآوری میکند و سپس نشان میدهد که این قدرت، در خدمت رحمت و هدایت بندگان قرار گرفته است.