امیرعباس واسعیزاده
با حذف تیم ملی از جام جهانی، حرفهای امیر قلعهنویی یکی یکی مقابل چشم همه رژه میروند.
امیر قلعهنویی با شعار جوانگرایی و تزریق خون تازه جانشین کیروش روی نیمکت تیم ملی شد. مرد پرتغالی که تنها سه ماه قبل از جام جهانی قطر به تیم ملی برگشت و حتی امکان بردن بازیکنان موردنظرش را هم نداشت چرا که لیست ۵۵ نفره قبلا ارسال شده بود؛ مردی که در بازی اول اگر آن بدشانسی مصدومیت بیرانوند برابر انگلستان را نمیآورد، چهبسا هنوز روی نیمکت ما بود!
قلعهنویی در تمام سالهای حضور کیروش در راس منتقدان او بود؛ علنی در مخالفت با تصمیمات او یا غیبتش در مسابقات لیگ، یا برخوردی که با مسئولان فدراسیون داشت حرف میزد و غیرمستقیم با تعریف و تمجید از دشمنان درجه اول مرد پرتغالی -مثل برانکو- نشان میداد که خود را لایق این صندلی میداند. جملهی معروفِ اگر ما هم چشم آبی و موی بور داشتیم، طعنه به نتایج کارلوس بود، همانطور که کشف سردار آزمون را هم به حساب خود گذاشت!