10 فروردين 1396
شهید محمد میرزایی در خلوت خود با خدا چنین می گوید: خداوندا! مرا بیامرز که هرگاه سخن میگفتم و گوینده بودم، شنونده را جاهل و خود را عالم میپنداشتم و همواره در پییافتن شهرت بودهام.
خداوندا! مرا ببخش که همواره در پی شهرت بودهام
شهید محمد میرزایی در خلوت خود با خدا چنین می گوید: خداوندا! مرا بیامرز که هرگاه سخن میگفتم و گوینده بودم، شنونده را جاهل و خود را عالم میپنداشتم و همواره در پییافتن شهرت بودهام.