تعمیم تعبیر «فرزندم خجالتی است» به کودکانی که انزوا را ترجیح میدهند، برای توضیح وضعیت به غریبهها، مضرتر از آن چیزی است که والدین سعی میکنند چهره فرزندشان را در مقابل غریبهها بهتر کنند. در واقع، این امر به هیچ وجه بهبود نمی یابد، بلکه یک دلیل به ظاهر خوب برای توجیه گوشه گیری در اختیار کودک قرار میدهد که از تعامل با دیگران خودداری کند زیرا این یک ویژگی شخصیتی است که قابل تغییر نیست.
به گزارش مجله خبری تپور؛ والدین اغلب فرزندان خود را با عنوان خجالتی توصیف میکنند، به خصوص اگر رفتار آنها با غریبهها یا در جمعهای خانوادگی و مکانهای عمومی پالایش شود. با این حال، مطالعات روانشناختی میان احتیاط و واکنشهای یک کودک خجالتی و درونگرا تفاوت قائل میشود.