فرشید ایلاتی، کارشناس سیاستگذاری مسکن: دولت میتواند از ظرفیتهای موجود در شرایط بحرانی مانند جنگ تحمیلی به کمک خانوادهها بیاید. وقتی چترحمایتی قانونی وجود دارد و مشمول مالیات هم نمیشود، بهتر است در روزهای پساجنگ، به خرید خانه دوم به عنوان یک امکان بزرگ پدافند غیرعامل نگاه کرد
جوان آنلاین: داشتن یک خانه دیگر یا فضای امن در شهری متفاوت نه تنها نکتهای مذموم نیست، بلکه میتواند به عنوان یک پشتوانه حیاتی در شرایط اضطراری به شمار آید. زلزله، سیل، آتشسوزی و سایر بلایای طبیعی یا انسانی ممکن است ساکنان را ناچار به ترک محل اصلی زندگی خود کند. در این شرایط، وجود یک مکان امن و آماده در شهر دیگر، میتواند آرامش خاطر و امکان ادامه زندگی را برای افراد فراهم کند. علاوه بر این، در دنیای امروز که نااطمینانیها افزایش یافته، برنامهریزی برای چنین شرایطی نشانه هوشمندی و مسئولیتپذیری است. داشتن پناهگاه یا خانه دوم در شهری دیگر، فرصتی برای کاهش استرس، حفاظت از خانواده و تضمین تداوم زندگی حتی در سختترین شرایط ایجاد میکند، بنابراین ایجاد زیرساختهای ایمن و پیشبینی چنین امکاناتی باید در اولویت برنامههای شهری و ملی قرار گیرد. پیش از این داشتن خانه یا ویلا در شهرستانها و روستاها موضوعی تجملی و غیرضروری و مذموم بود، اما تجربه جنگ تحمیلی امریکا و اسرائیل علیه ایران و خالی شدن شهرهای بزرگ مانند تهران، این ضرورت را ایجاد کرد که ساکنان شهرهای بزرگ در خارج از محل سکونتشان در شهرستانها و روستاها خانه دومی برای خانوادهشان خریداری کنند تا در شرایط بحران مانند وقوع جنگ برای سلامت خود و خانواده و در امان بودن از تهاجم دشمن در خارج از محل سکونتشان اسکان یابند. برخی کارشناسان مسکن با اشاره به ضرورت این موضوع تأکید دارند که دولت برای حمایت از دهک متوسط و ضعیف ضمن تکمیل سامانه املاک و اسکان، به سمت خانههای پیشساخته با تکنولوژی روز دنیا برود تا در شرایط بحران به راحتی خانوادهها را اسکان دهد، البته با توجه به سوداگری در روستاها باید دولت مراقب تغییر کاربری زمینهای کشاورزی باشد.
***
با آغاز حمله وحشیانه اسرائیل در بامداد ۲۳ خرداد، بسیاری از مردم به منظور کمک به مدیریت شهری و مقابله با عوامل نفوذی ترجیح دادند پایتخت را ترک کنند.
برخی از خانوادهها خانه و ویلایی در خارج از تهران نداشتند و باید هزینههای بالایی بابت اقامت در سایر شهرها میپرداختند.