ننه معصومه با مرحمی بر دست که بوی زردچوبه و روغن محلی اش هنوز به مشام ما میرسد؛ از علی میگوید، از دلتنگی و روایتهای این خانه! اما چه کسی دل این مادران شهدا را مرحم است؟!
جوان آنلاین: به واسطه معرفی یکی از دوستان خادم در بیتالزهرای حاج قاسم، متوجه میشوم که ۹ رزمنده کرمانی اهل روستای دقوق آباد رفسنجان که همگیشان اهل یک محل بودند، در عملیات کربلای ۵ سال ۱۳۶۵ به شهادت رسیدند. با کمی پرس وجو خودم را به روستای دقوق آباد میرسانم. اولین منزل، خانه شهید علی اسماعیلیپور است. زنگ در را میفشارم، در خانه به رویمان باز میشود. همه ذوق ننه معصومه از دیدار ما نشان میدهد که او مشتاقانه انتظار آمدنمان را میکشیده. به سمت اتاق میهمان میروم. مبهوت میشوم! فضای معنوی و شگفتآور این اتاق خاص متعجبم میکند. بدون اغراق جنگ تحمیلی ۱۰ ساله را روی دیوارهای این خانه میتوان مرور کرد! از انقلاب ۱۳۵۷ و اتفاقات غرب کشور و نهایتاً همه روزهای جنگ. یک نمایشگاهی کوچک از دفاع مقدس. خانه شهید علی اسماعیلیپور عاشقان شهدا را به سمت خود میخواند.
به بهانه آغازین روزهای عملیات کربلای ۵ با حاجیه معصومه غلامرضایی همکلام میشوم. این نوشتار تقدیم میشود به ساحت همه مادران شهدای عملیات کربلای ۵
گل سرسبد تصاویر شهدا
کناردیوارخانه قدم میزنم و با دقت به همه تصاویر شهدا خیره میشوم. از شهید بروجردی (مسیح کردستان) گرفته تا شهید جهانآرا و دیگر شهدای روزهای محاصره خرمشهر. از ابراهیم هادی، تا شهدای لشکر فاطمیون ابوحامد، حسینی و رضایی… از شهدای مدافع امنیت گرفته تا شهدای امربه معروف و نهی از منکر؛ و الحق که بچههای لشکر ۴۱ ثارالله گل سرسبد این تصاویرند. شهدای کربلای ۵ را از قلم نیندازیم. از ۹ شهید هم محلی کربلایی که با هم به شهادت رسیدند، از صاحب این خانه، شهید علی اسماعیلیپور تا شهید رضا قربانی، شهید حسین جمالیزاده، شهید حاج علی محمدیپور (فرمانده)، شهید حسین محمدیپور، شهید محمود رضایی، شهید اکبر عباسی، شهید علی حسین عسگری و شهید حمید غلامرضائی… و اینگونه است که در و دیوار این خانه بوسیدنی میشود. آری! اینجا محل نزول رحمت الهی است. هنوزهم خیلیها برای بستن پیمان عشقشان خانه ننه معصومه را انتخاب میکنند تا شهدا شاهد عقدشان باشند. ننهمعصومه در طول سال، میزبان دانشآموزان مدارس مختلف شهرستان هم هست. دانشآموزانی که برای بازدید و کسب فیض معنوی به این مکان میآیند و خیلی بازدید کنندگان دیگر که میآیند و مینشینند و میروند. توصیه من به شما دیدن این خانه است. آنطور که روایتها نشان میدهد، کسی از این خانه دست خالی باز نمیگردد. به گفته ننه معصومه (مادر شهید) سختترین کار دنیا برایش آویختن تصویر شهید حاج قاسم سلیمانی به دیوار این خانه بود. برایش دشوار بود که عکس شهید سلیمانی را هم ردیف شهدای لشکر ۴۱ ثارالله بگذارند. اما حقیقت این بود که فرمانده بعد از سالها به جمع یاران شهیدش پیوست و این برای او یعنی تازه شدن داغ جوان شهیدش، علی اسماعیلپور. چه بسا سختتر و دردناک تر.
اگر میهمانها بیایند و تو نباشی چه؟!