اقتصاد۲۴- سالهای ۱۹۳۰ تا ۱۹۶۱ در جمهوری دومینیکن دوران غریبی است. روزگار سیاهی که در آن هزاران نفر زندانی و شکنجه شدند یا به قتل رسیدند. جنایاتی که در دوران حکومت رافائل تراخیلو رخ داده بود؛ حکومتی که ایالات متحده آمریکا از آن حمایت میکرد. در همین تکه تاریک تاریخ، سه خواهر، زمینهساز یک جنبش انقلابی زیرزمینی شدند و خود آن را رهبری کردند.
آن ها که رفته رفته آنقدر به دغدغه بزرگی برای تراخیلو تبدیل شدند که او جایی گفت: این کشور دو مشکل دارد، یک کلیسا و دو خواهران میرابال! در میان سوگیری عجیب رسانههای نزدیک به قدرت تراخیلو علیه این جنبشها، ۲۵ نوامبر ۱۹۶۰ که روزنامههای محلی خبر از کشف جسد سه زن در کنار یک مردال در شمال جمهوری دومینیکن دادند. اتفاقی تلخ که حکومت تلاش داشت آن را حادثه رانندگی جلوه دهد، اما شواهد خشونت بر بدن سه زن پرده از جنایتی هولناک برداشت.
تجاوز، شکنجه وحشیانه و در نهایت قتل، پرده آخر زندگی پاتریا، مینروا، و ماریاتِرِزا میرابال بود. آنها که پس از قتل، پروانه شدند و تا امروز، نمادی جاودانه از مقاومت در برابر ظلم و استبداد بدقی ماندند. در سال ۱۹۹۹، سازمان ملل این روز را بهعنوان روز جهانی منع خشونت علیه زنان نامگذاری کرد تا بر اهمیت این مبارزه تأکید شود.