۳۷ سال پس از ارتحال امامخمینی (ره)، اکنون میتوان با فاصلهای تاریخی به یکی از مهمترین مقاطع جمهوری اسلامی نگریست؛ مقطعی که بسیاری از ناظران داخلی و خارجی آن را آزمونی سرنوشتساز برای بقای انقلاب اسلامی میدانستند
جوان آنلاین: ۳۷ سال پس از ارتحال امامخمینی (ره)، اکنون میتوان با فاصلهای تاریخی به یکی از مهمترین مقاطع جمهوری اسلامی نگریست؛ مقطعی که بسیاری از ناظران داخلی و خارجی آن را آزمونی سرنوشتساز برای بقای انقلاب اسلامی میدانستند. در روزهایی که دشمنان انقلاب چشمانتظار خلأ رهبری پس از امام بودند و برخی محافل سیاسی در داخل و خارج، آینده نظام را با تردید تحلیل میکردند، انتخاب آیتالله خامنهای به رهبری جمهوری اسلامی ایران نقطه آغاز مرحلهای جدید از حیات انقلاب شد. اگر امام خمینی (ره) معمار و بنیانگذار نظام اسلامی بود، رهبر معظم انقلاب مأموریت یافت تا این بنای نوپا را در میان توفانهای سیاسی، امنیتی، فرهنگی و اقتصادی جهان معاصر حفظ، تحکیم و به مرحله اقتدار برساند. مرور کارنامه بیش از سه دهه رهبری معظم له نشان میدهد که نسبت میان امام خمینی و امام خامنهای، نسبت دو مسیر متفاوت نیست، بلکه نسبت آغاز و امتداد یک راهبرد تاریخی است؛ راهی که با همان مبانی، اهداف و آرمانها ادامه یافته، اما متناسب با اقتضائات و چالشهای عصر جدید، صورتبندیهای تازهای یافته است
رحلت امام خمینی (شدهاست.
از نظامسازی تا تحکیم نظام
یکی از مهمترین تفاوتهای دو دوره رهبری، تفاوت در شرایط تاریخی کشور است. امام خمینی (ره) رهبری نهضتی را بر عهده داشت که باید رژیم پهلوی را سرنگون میکرد و سپس نظامی جدید را بر پایه آموزههای اسلامی بنا مینهاد. بنابراین مأموریت اصلی آن دوره را میتوان «نظامسازی» نامید، اما پس از رحلت امام، جمهوری اسلامی وارد مرحلهای متفاوت شد. در این دوره، ساختارهای اصلی نظام شکل گرفتهبود و مسئله اصلی، تثبیت، تحکیم و توسعه آن در برابر تهدیدهای پیچیده و چندلایه بود. به همین دلیل، دوران رهبری امام خامنهای را میتوان عصر «اقتدارسازی» و «تحکیم نظام» دانست. در این مرحله، تهدیدها نیز ماهیت متفاوتی پیدا کردند. اگر دهه نخست انقلاب با جنگ نظامی، ترورهای گسترده و آشوبهای امنیتی همراه بود، دهههای بعدی با جنگ نرم، فشارهای اقتصادی، تحریمهای بینالمللی، جنگ شناختی و نبردهای ترکیبی مواجه شد. مدیریت این تهدیدهای نوظهور، نیازمند الگوهای جدید حکمرانی بود، اما در عین حال، اصول بنیادین انقلاب بدون تغییر باقی ماند.