در سالهای اخیر، همگام با ترندهای جهانی، تعداد فزایندهای از افراد، تولید محتوا را بهعنوان شغل اصلی و تماموقت خود انتخاب کردهاند. فعالیت در حوزههایی نظیر پادکست، یوتیوب، تولید محتوای تخصصی در اینستاگرام، استریم و سایر پلتفرمهای دیجیتال، برای بسیاری از افراد به منبع اصلی درآمد تبدیل شده است. این روند نشاندهنده شکلگیری تدریجی «اقتصاد خالقان محتوا» در کشور بود؛ اقتصادی که میتوانست فرصتهای شغلی پایدار، درآمد ارزی و توسعه مهارتهای نوین را به همراه بیاورد.
با این حال، بیشترین آسیب متوجه خالقان محتوایی است که در ابتدای مسیر حرفهای خود قرار دارند. این گروه معمولاً سهم اندکی از درآمد تبلیغاتی دارند و بخش قابل توجهی از درآمد آنها بهصورت دلاری و مستقیما از پلتفرمهای بینالمللی تأمین میشود. همین درآمد محدود نیز با موانع متعددی از جمله متصل نبودن به سیستم بانکی جهانی، مشکلات مربوط به شناسایی و احراز هویت در پلتفرمها، و در نهایت قطع یا محدودسازی دسترسی به اینترنت، عملاً با اختلال جدی مواجه شده است.