منصوری آرانی ادامه داد: «۳۹ سال پیش هنگامی که وارد ارتش شدم، اندکی دودل بودم. ابتدای پیروزی انقلاب بود و میخواستم در جایی خدمت کنم که مفید باشم. سرانجام در آزمونهای استخدامی ارتش قبول و دانشجوی دانشکده افسری ارتش شدم. لباسهای نظامی را روز پنجشنبه به ما دادند و قرار شد که ما از شنبه کار خود را در ارتش آغاز کنیم. به خاطر تردیدهایی که داشتم، در روز شنبه به پادگان نرفتم و بالاخره دو سه روز بعد در پادگان حاضر شدم. هنگام ورودم به آسایشگاه، دیدم که تمام تختهای آسایشگاه پر هستند و جا برای من نبود. یک لحظه دیدم که طبقه بالای آخرین تخت آسایشگاه خالی است. حقیقتش را بخواهید کمی از طبقه بالای تخت ترس داشتم. وقتی دانشجوی افسری تازه وارد که در تخت پایین بود شرایط من را دید، با خوشرویی و ادبی مثالزدنی، جای خودش را به من داد و خودش به طبقه دوم تختخواب رفت. آن دانشجوی افسری، امروز جانشین فرماندهی کل ارتش شده است؛ امیر «محمدحسین دادرس»؛ فردی که در ماندن و پیشرفت من در ارتش نقشی بسیار مهم ایفا کرد».
