شنبه 29 اسفند 1394 17:48 ساعت
حالا احمد چلبی برای اولین بار داستانش را خودش روایت میکند. قضیه بازدیدش از یک زندانی به نام صدام حسین را به یاد میآورد و از جنگ آمریکاییای که او را سرنگون و زندانی کرده بود حکایت میکند. داستان آنچه پیش از جنگ رخ داد و مواضع ایران را روایت مینماید و از خطاهایی که پس از پیروزی آمریکا ایجاد شد میگوید. از روابطش با پل برمر حرف میزند، مردی که عراق پس از سرنگونی نظام صدام در قبضه او قرار گرفت.
گروه بینالملل رجانیوز: ایامی که در آن به سر میبریم، یادآور چنین روزهایی در 13 سال پیش است، وقتی که در مراسم دید و بازدید عید نشسته بودیم و از طریق پخش مستقیم شبکهی خبر، بمباران بغداد را تماشا میکردیم! حملهی آمریکا و متحدانش به عراق و پیروزی سریعش بر صدام و سپس جریاناتی که پیش آمد و عراق را تبدیل به باتلاقی برای آمریکا و متحدانش کرد، در ذهن همهی ما هست، اما دانستن برخی پشتپردههای این اتفاقات و خصوصا مروری بر سیر برخی مبارزات سالهای آخر حکومت صدام حسین که در نهایت منجر به حملهی آمریکا به این کشور شد، بسیار جالب است، خصوصا اگر روای آن کسی باشد که در قلب وقایع حضور پررنگ (و به تعبیر بسیاری، پررگترین حضور) را داشته است.
احمد چلبی چند سال قبل در گفتگو با خبرنگار معروف جهان عرب، غسان شربل به بازخوانی خاطراتش از وقایع آخر حکومت عراق و سپس حملهی آمریکا به این کشور و وقایع پس از آن نشست. مدتی بعد غسان شربل، این گفتگوی تفصیلی را در کنار سه گفتگوی تفصیلی دیگرش دربارهی صدام و عراق (که هر کدام دورهای از حیات صدام را پوشش میدادند) گذاشت و آنها را در کتابی با عنوان «صدام از اینجا رد شده است» منتشر نمود. خود او در این کتاب و به عنوان مقدمهی مصاحبهاش با احمد چلبی نوشته است: