به گزارش مجله خبری نگار، ترکیب تیم ملی که اعلام شد، نگرانیها زیاد شد؛ با شروع بازی فهمیدیم نگرانیهایمان بیدلیل هم نبوده، بازی از همان دقایق اولش از هر نظر شبیه آن مسابقاتی بود که بهشدت بوی باخت میداد. تیم ما بد بازی میکرد؛ طارمی را هم که نداشتیم. گل بدی هم خوردیم. اما بهنظر میرسید میتوان از دفاع ژاپن رد شد. نیمه دوم به ژاپنی که آلمان و اسپانیا را در بازیهای تدارکاتیاش به راحتی و با اختلاف شکست داده بود، فرصت چندانی ندادیم؛ همه جوره لایق پیروزی بودیم و در لحظات پایانی این بازی به چیزی که لیاقتش را داشتیم، رسیدیم. یک بازی تماشایی، پرهیجان و فراموش نشدنی، از آن بازیهایی که سالها بعد یادش خواهیم کرد؛ از لحظات پرالتهابی که منتظر بودیم تاکمک داورویدئویی حرکت زیبای سردار را گل اعلام کند تا ضرباتی که با اختلاف کم بیرون میرفت. برای ما که در روزهای بهترمان با کیروش پرادعا بهراحتی نتیجه و اخلاق را به ساموراییها واگذار کرده بودیم؛ شیرینی برد لحظهآخری برابر تیمی که همه آن را مدعی اول جام قلمداد میکردند، کم نیست. آنقدر که به بهانهاش مروری داشته باشیم بر ۱۰ بازی خاطرهانگیز و پرهیجان تیم ملی طی چند دهه اخیر.